រឿង​រ៉ាវដ៏រំជួលចិត្ត ​​និយាយ​អំពី​លោក​យាយម្នាក់​​ និង​សត្វ​ឆ្កែ​ចាស់​មួយ​ក្បាល

នៅ​ក្នុង​ខែ​មេសា​កន្លង​ទៅមាន​រឿង​មួយ​ត្រូវ​បាន​ផ្សាយ​តាម​កញ្ចក់ទូរទស្សន៍ជប៉ុន ទទួល​បាន​មតិគាំ​ទ្រជាច្រើន​ មិនត្រឹមតែអ្នកទស្សនាក្នុងប្រទេសប៉ុណ្ណោះទេថែមទាំងមាន​ជនបរទេសទៀតផង​ ជាពិសេស​នៅ​ប្រទេសចិន។

រឿង​និយាយ​អំពី​ឆ្កែ​មួយ​ក្បាល​មាន​ឈ្មោះ​ថា Koro ត្រូវ​បាន​ទទួល​ចិញ្ចឹម​ដោយ​ប្តី​ប្រពន្ធ​ចាស់ក្នុង​ឆ្នាំ ២០០០។ ព្រោះ​តែ​អាយុ​ច្រើន​ ប្តី​ប្រពន្ធ​ចាស់​ជាមួយ​នឹង​ឆ្កែ​តូច​​នៅតែ​​ផ្ទះ ការ​រស់​នៅ​បែបសាមញ្ញ​នេះកន្លង​ទៅ​ជារៀង​រាល់​ថ្ងៃ។ រហូត​ដល់​ឆ្នាំ ២០០៥ លោក​តា​ទទួល​មរណៈភាព។ លោក​យាយ​នៅ​តែ​បន្ត​ចិញ្ចឹម​ថែ​ទាំ Koro បែប​នេះ​រយៈពេល ១២ ឆ្នាំ ប៉ុន្តែ​លោក​យាយ​មាន​ជម្ងឺ​ភ្លេច​ភ្លាំង​សារត្មីធ្ងន់។ ជម្ងឺ​ភ្លេច​ភ្លាំង​សារត្មីភាគ​ច្រើន​កើត​នៅ​លើ​មនុស្ស​ចាស់​ មិនត្រឹមតែធ្វើអោយបាត់​បង់​ការចងចាំថែម​ទាំង​លុប​ការ​ចង​ចាំ​មួយ​ចំនួន​ក៏ដូចជាប៉ះពាល់អវិជ្ជមានលើការយល់ដឹង សមត្ថភាពក្នុងការសម្រេចចិត្តរបស់​អ្នក​ជម្ងឺ។

លោក​យាយ​មានអារម្មណ៍ថាខ្លួនជាបន្ទុកដល់អ្នកដែលនៅជុំវិញគាត់ដូច្នេះបានសម្រេចចិត្តទៅមជ្ឈមណ្ឌល​ថែ​ទាំមនុស្ស​ចាស់។ ទោះ​បី Koro មិនចង់ចាកចេញពីលោក​យាយ​ប៉ុន្តែខ្លួន​វា​ក៏​ចាស់​ហើយ​មាន​ជម្ងឺ​វង្វេង​ស្មារតីដូចជា​លោក​យាយ​ដែរ។ ហេតុ​នេះក្រុមគ្រួសាររបស់លោក​យាយ​​បានរកឃើញមជ្ឈមណ្ឌលថែទាំសត្វចិញ្ចឹមសម្រាប់​ Koro។

ពេល​វេលា​កន្លង​ទៅ​ជម្ងឺ​របស់​លោក​យាយ​ និង​សត្វ​ឆ្កែ​កាន់​តែ​អាក្រក់​ទៅ។ ​ដូច្នេះអ្នក​ទាំង​ពីរ​នឹង​មិន​ចង​ចាំ​​អំពីអានុស្សាវរីយ៍​ដែល​កន្លង​ទៅ​។

ក្នុង​ស្ថាន​ភាព​​​ម្ចាស់ និង​សត្វ​ចិញ្ចឹម​ កម្មវិធី​សម្រេច​បង្កើត​ឱកាស​អោយ​អ្នក​ទាំង​ពីរ​បាន​ជួប​គ្នា​។ អ្នក​បង្កើត​កម្មវិធីនឹង​ទទួល​លោក​យាយ​នៅ​មជ្ឈមណ្ឌល​ថែ​ទាំ​មនុស្ស​ចាស់​ហើយ​នាំ​លោក​យាយ​ទៅ​មជ្ឈមណ្ឌលថែទាំសត្វចិញ្ចឹម។

Koro មាន​អាយុ ១៩ ឆ្នាំវា​ចាស់​រហូត​ដល់​ភ្នែកមិន​អាច​មើល​ឃើញ​ ហើយ​ភ្លេច​ទាំង​ឈ្មោះ​របស់​វា។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលម្ចាស់បានមកដល់ វាស្គាល់លោក​យាយ​ និង​​បក់​កន្ទុយ​ទទួល​ម្ចាស់។

ទាំង​មនុស្ស​ និង​សត្វ​ទោះ​បី​រាង​កាយ​ខ្សោយ​ ការច​ង​ចាំ​កាត់​បន្ថយ​ប៉ុន្តែ​នៅ​តែ​មិន​ភ្លេច​ពេល​វេលា​រស់​នៅ​សប្បាយរីក​រាយ​ជាមួយគ្នា​។

“បាន​ជួប​កូន​ជាសុភមង្គល​បំផុត​ក្នុង​ជីវិត​របស់​យាយ​”

សត្វ​ចិញ្ចឹម​គ្រាន់​តែ​ជា​សត្វ​ដែល​ត្រូវ​គេ​​ចិញ្ចឹម​ក្នុង​ផ្ទះប៉ុន្តែ​បាន​ក្លាយ​ទៅ​ជាសមាជិក​នៅ​ក្នុង​គ្រួសា​រ។ ទោះ​បី​សត្វ​ឆ្កែ​​ធំ កាន់​តែ​ចាស់​ទៅ ក្នុង​ចិត្ត​របស់​វា​តែង​តែ​ចង់​រស់​នៅ​ជិត​ម្ចាស់ បាន​ម្ចាស់​ស្រលាញ់ និង​ថែទាំ។ ហេតុ​នេះកុំ​ប្រងើយកណ្តើយជាមួយ​នឹង​សត្វ​ចិញ្ចឹម​របស់​អ្នក​។ សម្រាប់​អ្នក​វា​​គ្រាន់​តែជាកាដូមួយ​ប៉ុន្តែ​ចំ​ពោះ​វាអ្នក​គឺ​ជា​ទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃ។

Kengo Abe

មើលបន្ថែម: