ប្រទេសជប៉ុន​កំ​ពុង​​ផ្លាស់​ប្តូរ​ផ្នត់​គំនិតព្រោះ​​ការ​ងារគ្មាន​ស្ថេរភាព​​

ប្រទេសជប៉ុន​ធ្លាប់​ស្ថិត​ក្នុង​ស្ថាន​ភាព​ក្រលំ​បាកក្រោយ​សង្គ្រាម។ ប៉ុន្តែដោយសារតែ​ល្បឿននៃការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច ប្រទេសជប៉ុន​ក្រោកឡើងពីប្រទេសចាញ់​សង្គ្រាមរហូត​ដល់​ជាប់ចំ​ណាត់​លេខ​ ៣ នៃសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក​។ ដើម្បី​ធ្វើ​ដូច្នេះ​បាន​ត្រូវ​មាន​ការ​គាំទ្រ​នៃក្រុម​ហ៊ុន​ជប៉ុន។ ជោគជ័យនៃអាជីវកម្មទាំងនេះស្ថិតនៅលើ “របបការងារពេញមួយជីវិត”។

របបការងារ​នេះស្រប​តាម​គំនិត​របស់​ប្រជាជនជប៉ុន​ពី​ដើម។ បន្ទាប់ពីបានបញ្ចប់ការសិក្សានៅសកលវិទ្យាល័យ ពួកគេនឹងជ្រើសរើសធ្វើការនៅក្រុមហ៊ុនមួយរហូតដល់ចូលនិវត្តន៍។

ឪពុករបស់​ខ្ញុំធ្វើការនៅក្នុង​ផ្សារត្រី មិនដែលផ្លាស់ប្តូរការ​ងារ​ទោះបីជាគាត់អាចធ្វើការនៅក្នុងបរិ​យាកាស​ការងារល្អជាង។

“ធ្វើ​ការ​នៅ​កន្លែង​ណា​ធ្លាប់​នៅទីនោះ។ ដូច្នេះ​ផ្លូវ​ដែល​ល្អ​គឺ​នៅ​រហូត​ដល់​ទី​បញ្ចប់”។

ហេតុ​នេះ​ត្រូវគិត​អោយ​បាន​ដិត​ដល់នឹង​ធ្វើ​ការ​នៅ​កន្លែង​ណា​ក្រោយពេលបញ្ចប់ការសិក្សា ចំពោះ​និស្សិត​ជប៉ុនវាគឺជាការសម្រេចចិត្តនៃជីវិត។ ពេល​ចូល​ធ្វើ​ការ​នៅ​កន្លែង​ណាត្រូវ​ធ្វើ​អោយ​អស់​ពី​ចិត្ត កម្លាំងបញ្ញា និងរាងកាយសម្រាប់​ក្រុម​ហ៊ុន​ នៅ​ក្នុង​ដំ​ណាក់​កាល​ធ្វើ​ការឡើង​ឋានៈបណ្តើរៗ រក្សាទុក​ប្រាក់​ចូលនិវត្តន៍​សម្រាប់​ចាយពេល​ចាស់​ទៅ។ នេះជាជីវិតដ៏ល្អបំផុតរបស់ប្រជាជនជប៉ុន។

ប៉ុន្តែនោះគ្រាន់តែជាគំនិតចាស់បុរាណប៉ុណ្ណោះ។ សម័យនេះគឺខុសគ្នា។

របៀបធ្វើការពេញមួយជីវិតគឺលែង​សាក​សម និង​ហួស​សម័យ​ទៅហើយ។

នេះជា​មតិ​​របស់ប្រធានក្រុម​ហ៊ុន Toyota។ មិន​មែន​មាន​តែ​ Toyota មាន​អាជីវកម្មធំ ៗ ជាច្រើនផ្សេងទៀតក៏វិនិច្ឆ័យ​បែ​បនេះ​ដែរ។

មូលហេតុនៃការវិនិច្ឆ័យនេះគឺដោយសារតែការដួលរលំនៃក្រុមហ៊ុនមូលបត្រ Yamaichi។

Yamaichi ធ្លាប់​ស្ថិត​ក្នុង​បញ្ជី “ពាណិជ្ជកម្ម​ធំទាំង​ ៤” លំ​ដាប់​កំ​ពូល​នៅប្រទេសជប៉ុន។ នៅ​ពេល​​ចូលធ្វើ​ការ​កន្លែង​នេះត្រូវ​ចាត់ទុកថាលែង​ព្រួយបារម្ភពេល​ចាស់​ទៅ។ ប៉ុន្តែ​ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៩៧ ក្រុម​ហ៊ុន​បាន​ប្រកាសសក្ស័យធនក្រោម​ភាព​ភ្ញាក់​ផ្អើល​នៃ​បុគ្គលិក​រាប់​ពាន់​អ្នក​។

ស្មាន​ថា​រក​បាន​ការ​ងារ​មានប្រាក់​ខែ​ខ្ពស់ នឹងនរ មាន​ជីវិត​រស់​នៅ​ល្អដែល​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ប្រាថ្នា ប៉ុន្តែ​បែ​រជា​បាត់​បង់​ក្នុង​រយៈពេល​ខ្លី។ បុគ្គលិក​របស់​ Yamaichi ត្រូវ​បង្ខំ​ចិត្ត​ធ្វើ​ការ​នៅ​ក្រុម​ហ៊ុន​តូចជាមួយប្រាក់​ខែ​ទាបជាងមុន។ មិន​ត្រឹម​តែ​ប៉ុណ្ណោះនៅ​ក្រុមហ៊ុន​ថ្មី រយៈពេល​ធ្វើការរបស់ពួកគេត្រូវបានកាត់បន្ថយនាំ​អោយប្រាក់​ចូលនិវត្តន៍ថយ​ចុះ។

 

ចំ​ពោះ​​បរាជ័យ​របស់​ក្រុម​ហ៊ុនប្រធាន Yamaichi និយាយជាមួយ​នឹង​ទឹកភ្នែកថា “ជាកំ​ហុស​របស់​ខ្ញុំ បុគ្គលិក​គ្មាន​កំហុស​អ្វី​ទាំង​អស់”។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយពាក្យទាំងនេះមិន​អាច​បន្ថយការឈឺចាប់របស់មនុស្សជាច្រើនព្រោះ​ការ​រំ​ពឹង​ទុកបាន​បាត់​បង់។

ចាប់​តាំង​ពី​រឿង​នេះជំនឿលើស្ថេរភាពរបស់​ជនជាតិជប៉ុនបានបាត់​បង់ទាំងស្រុង។ អាច​ចូល​ធ្វើ​ការ​ក្នុងក្រុម​ហ៊ុន​ធំមិនមានន័យថាជីវិតនឹងល្អ​ទេ។

សព្វថ្ងៃក្រុម​ហ៊ុន​ធំជាច្រើនបានកាត់បន្ថយបុគ្គលិករបស់ពួកគេដោយអោយ​ចូលនិវត្តន៍មុន​។ នៅ​ចុង​ឆ្នាំ​នេះ Toshiba បាន​អនុញ្ញាត​អោយបុគ្គលិក ១០៦០ នាក់​ចូល​និវត្តន៍ និង​បន្ត​កើន​ឡើង​ចំនួន ៧៨០០ នាក់ក្នុង​រយៈពេល​ ៥ ឆ្នាំ​បន្តទៀត​។

ចូលនិវត្តន៍មុន ៥ ឆ្នាំមានន័យថាប្រាក់ចូលនិវត្តន៍​ដែល​រក្សាទុកក្នុង​រយៈពេល ៥​ ឆ្នាំ​នឹង​បាត់​បង់។

តើត្រូវទទួលប្រាក់ចូលនិវត្តន៍បន្ទាប់មកទៅធ្វើការនៅកន្លែងផ្សេងឬ?

នេះ​ជា​គំនិត​​របស់​ប្រជាជន​ជប៉ុន​ភាគច្រើនបច្ចុប្បន្ន​​នេះ។ ទោះយ៉ាងណាករណីស្វែង​រក​ងារងារក្រោយអាយុ ៥០ មាន​តិច​ណាស់​។ ពី​ព្រោះ​បុគ្គលិក​ដែល​ពូកែទោះ​បី​ដាក់ពាក្យសុំចូលនិវត្តន៍មុន ក៏​ក្រុម​ហ៊ុន​​រក​គ្រប់​វិធី​រក្សា​ទុក​បុគ្គលិក​ពូកែ។ អ្នកដែលចូលនិវត្តន៍មុនភាគ​ច្រើន​គ្មាន​ជំនាញអ្វី​ពិសេស ដូច្នេះពិបាកក្នុងការដាក់ពាក្យសុំការងារផ្សេង។

នេះជាយុគសម័យមួយដែលការប្រកួតប្រជែងកំពុងកើនឡើង។ ប្រឈម​នឹង​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរទាំងនេះ យុវជនជប៉ុន​បច្ចុប្បន្នបាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​គំនិត​របស់​ខ្លួន។ ពួកគេ​យល់​ថាទោះបីជាលះបង់ស្មោះត្រង់ចំពោះក្រុមហ៊ុន លទ្ធ​ផល​ពួកគេ​ក៏​ត្រូវ​បញ្ឈប់ដែរ។

ដូច្នេះពួកគេបានសម្រេចចិត្ដរកការងារដែលសមនឹងខ្លួនគេ ផ្លាស់​ប្តូរ​ការងារ​ពេលដែល​ចាំ​បាច់ ហើយពេល​ចាស់​ទៅ​នៅ​តែ​ខំ​ប្រឹង​ធ្វើ​ការ​មិន​អាច​រំ​ពឹង​ទៅ​លើ​ប្រាក់​ចូលនិវត្តន៍។ យុវជនយល់​ថា “របបការងារពេញមួយជីវិត” គ្រាន់តែឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពស្មោះត្រង់ចំពោះ​ក្រុមហ៊ុនមិនមែនជាការធានាសម្រាប់អនាគតរបស់ពួកគេនោះទេ។

ប៉ុន្តែ​ក៏​មិន​អាច​បដិសេធដោយសារតែប្រតិបត្ដិការនេះធ្វើ​អោយ​ប្រទេសជប៉ុនយក​ឈ្នះលើការធ្លាក់ចុះនៃសេដ្ឋកិច្ច និង​​អភិវឌ្ឍ​នៅ​ក្នុង​សេដ្ឋកិច្ច។

ទោះជាយ៉ាងណាយុគសម័យ​ថ្មីក៏​ត្រូវ​បាន​សម្រេច មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ជា​ច្រើន ហើយប្រទេសជប៉ុនកំពុងប្រឈម​នឹង​ការផ្លាស់ប្តូរនៃ​គំនិត​របស់​យុវជ​ន​ដែល​ជា​អនាគតប្រទេសជាតិ។

Kengo Abe

មើលបន្ថែម: