ពិធីជួប​ជុំ​ផឹក​ស្រា​របស់​សាមូរ៉ៃនៅ​ក្នុង​សម័យអេដូ

ពេលនិយាយពីសម័យសាមូរ៉ៃអ្នកប្រាកដជា​គិត​ថាជាសម័យ​បុរាណ​ ប៉ុន្តែ​មានរយៈពេលត្រឹម​តែ ១៥០ ឆ្នាំមុន​​ប៉ុណ្ណោះ។

ក្នុង​នាម​ជាសាមូ​រ៉ៃម្នាក់មិន​ដឹង​ថា​ពេល​ណា​ត្រូវ​គេវាយ​ឆ្មក់ទេ ដូច្នេះ​ពេល​ណា​ក៏​ត្រូវតែ​ត្រៀម​ដាវតាម​ខ្លួន​ជា​និច្ច។ ដោយសារ​ដៃ​ស្តាំ​ប្រើ​សម្រាប់​ដក​ដាវដូច្នេះ​សាមូ​រ៉ៃ​ត្រូវ​ផឹក​ស្រាប្រើដៃឆ្វេង។

នៅពេល​ផឹក​ស្រាគឺជាពេល​ដែលត្រូវបន្ធូរអារម្មណ៍ ចំណែកសាមូរ៉ៃបែរជាត្រូវផឹកក្នុងអារម្មណ៍តានតឹងខ្លាំង។ ជាការពិតសព្វថ្ងៃនេះមាន​មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​ក៏​ដូច្នេះ​ដែរ ប៉ុន្តែចំពោះ​សាមូ​រ៉ៃសម័យ​មុន​នេះ​ជារឿង​ធម្មតា​។

រូបភាព http://news4vip.livedoor.biz/archives/52342736.html

អោយ​តែពេល​ស្រវឹង​នរណា​ក៏​ដូចនរណា​ដែរ។

ខ្ញុំសូមពន្យល់ពីបញ្ហា​នេះ។

យុគសម័យចុងក្រោយនៃសាមូរ៉ៃគឺជាសម័យអេដូ។ Samurai Tokugawa បានបង្កើតប្រព័ន្ធមួយហៅថា Sankinkoutai ដើម្បីកម្រិតអំណាច​របស់សាមូរ៉ៃ។

ប្រព័ន្ធ​នេះ​តម្រូវ​អោយស្តេចក្រាញ់ប្តូរ​វេនគ្នាទៅទី​ក្រុង​អេដូ (បច្ចុប្បន្ន​គឺតូក្យូ) ម្តងក្នុងមួយឆ្នាំហៅថា “ធម្មយាត្រាអភិជន” និង​ស្នាក់នៅអេដូប្រហែលមួយឆ្នាំដោយនាំគ្រួ​សារ​មកជាមួយ។ ការធ្វើដំណើរបែបនេះចំណាយ​ប្រាក់ច្រើនក្នុងគោលបំណងទប់ស្កាត់ការបះបោរ​នឹង​ Shōgun នៅអេដូ។

ប្រព័ន្ធនេះដំណើរការមានប្រសិទ្ធភាពអំណាចនៃតំបន់នីមួយៗត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយ Shōgun។ សម័យ​អេដូ​មាន​រយៈពេលប្រហែល ៣០០ ឆ្នាំ។

ប៉ុន្តែ​អ្នក​ដែល​ចូល​រួម​ធ្វើ​ “ធម្មយាត្រា” ទាំងនេះគ្មានការងារអ្វីត្រូវធ្វើទេ។ អ្នក​ដែល​ត្រូវ​គេ​ចាត់​តាំង​អោយ​បំ​ពេញ​ការ​ងារពិសេសមាន​តិចតួច​ណាស់។

សាមូ​រ៉ៃ​ថ្នាក់​ក្រោម​ធ្វើការតែ ៤ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ និង ១០ ថ្ងៃ​ក្នុងមួយខែប៉ុណ្ណោះ និយាយអោយត្រង់ទៅគ្មានអ្វីត្រូវធ្វើទេនៅអេដូ។ ភាគ​ច្រើន​ពេលវេលាគេប្រើ​សម្រាប់​សុី​ផឹក។ ប៉ុន្តែ​ប្រសិន​បើ​មិន​ធ្វើ​ការប្រាកដជា​គ្មាន​ប្រាក់ទេ ដូច្នេះទោះបីជា​សុីផឹក​ក៏​ត្រូវ​ទិញ​ស្រាថោក​ដែរ។

ប៉ុន្តែ​ស្រាប្រភេទ​នេះ​បើមិន​ផឹក​ច្រើន​វាមិន​ឆ្ងាញ់​ទេ។

នេះហើយ​ជាមូល​ហេតុ​សុី​ផឹក​ស្រវឹង​ភ្លេច​ខ្លួន​ ហើយ​ប្រសិន​បើ​មាន​សត្រូវ​វាយ​ឆ្មក់​ប្រាកដជាចាញ់ជាមិន​ខាន។

អ្នក​ខ្លះ​ស្រវឹង​រហូត​ដល់​ភ្លេចដាវដ៏​មាន​តម្លៃ​របស់​ខ្លួន​ទៀត។

មើល​ទៅ​ដូចជា​ជន​ប្រមឹក ពេល​ស្រវឹងដូចតែ​គ្នា!

Kengo Abe

មើលព័ត៏មានដែលទាក់ទង ដ៏គួរអោយចាប់អារម្មណ៏បន្ថែមទៀត។
មើលបន្ថែម: