រឿងនិយាយពីកីឡាករបេស្បលជនជាតិជប៉ុននាំក្តីស្រមៃទៅឱ្យកុមារនៅអាមេរិក
រឿងនិយាយពីកីឡាករបេស្បលជនជាតិជប៉ុននាំក្តីស្រមៃទៅឱ្យកុមារនៅអាមេរិក។
នៅពេលដែលរំលឹកដល់កីឡាបេស្បល MLB (គឺជាលីគកីឡាបេស្បលអាមេរិក) ប្រាកដជាល្បីឈ្មោះ និងទទួលបានការស្រលាញ់ចូលចិត្តឈានមុខគេនៅលើពិភពលោក។ ទោះជាយ៉ាងណា ធ្លាប់មានរយៈពេលការប្រកួតដ៏មានតម្លៃនេះធ្លាក់ក្នុងវិបត្តិធ្ងន់ធ្ងរ។
ក្នុងអំឡុងពេលនោះ MLB ត្រូវបានគេចាត់ទុកថា បានងើបឡើងវិញម្តងទៀតដោយសារវត្តមានរបស់កីឡាករជប៉ុនម្នាក់។
ចូរយើងក្រឡេកមកមើលរយៈពេលដែលពោរពេញទៅដោយឧបសគ្គរបស់បុរសម្នាក់ ដោយបានបើកផ្លូវមួយដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមកតាមរយៈខ្លឹមសារអត្តបទខាងក្រោមនេះ។
មនុស្សម្នាក់នោះគឺ Nomo Hideo (野茂英雄) ។
ដើមឡើយគាត់ធ្លាប់ជាកីឡាករបោះបាល់ដ៏ល្បីម្នាក់ក្នុងវិស័យកីឡាបេស្បលរបស់ជប៉ុន។
ដោយមិនពេញចិត្តនឹងសមិទ្ធផលដែលទទួលបាន គាត់បានសម្រេចចិត្តឆ្ពោះទៅរកកំពូលគោលដៅថ្មី ទន្ទឹមនឹងនោះ បើកផ្លូវដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមកដោយខ្លួនឯង។
ក្នុងការប្រកួត MLB សព្វថ្ងៃនេះ មានកីឡាករជប៉ុនជាច្រើនកំពុងល្បី រួមទាំងកំពូលតារាល្បីផងដែរ។
Ohtani Shohei (大谷翔平) មានទស្សនិកជនជាច្រើនស្គាល់។ ទោះជាយ៉ាងណា ប្រសិនបើមិនមានលោក Nomo Hideo និងអ្វីដែលលោកបានធ្វើកាលពីមុន យើងប្រហែលជាមិនអាចមើលឃើញការសម្តែងរបស់ពួកគេនៅថ្ងៃនេះទេ។
នៅពេលដែលកីឡាបេស្បលអាមេរិកធ្វើឱ្យបាត់បង់ក្តីស្រមៃរបស់កុមារ
ក្រៅពីកីឡាបាល់ឱបអាមេរិក កីឡាបេស្បលគឺជាកីឡាមួយក្នុងចំណោមកីឡាដែលជនជាតិអាមេរិកចូលចិត្តជាពិសេស។ ក្រុមជាច្រើនប្រកួតប្រជែងគ្នាយ៉ាងស្វិតស្វាញ អ្នកទស្សនាទៅកាន់ពហុកីឡដ្ឋាន។ ការប្រកួតត្រូវបានផ្សាយផ្ទាល់តាមទូរទស្សន៍ និងបង្កើតបានជាវិស័យឧស្សាហកម្មមួយដែលមានតម្លៃរាប់ពាន់លានដុល្លារ។
សម្រាប់កុមារជាច្រើនដែលធំដឹងក្តីនៅអាមេរិក អាចក្លាយកីឡាករបេស្បលអាជីព ហើយប្រកួតនៅ MLB គឺជាក្តីស្រមៃដ៏ធំមួយ។
ទោះជាយ៉ាងណា គ្រប់យ៉ាងធ្លាប់ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពដួលរលំក្រោយព្រឹត្តិការណ៍មួយ។
នៅឆ្នាំ ១៩៩៤ ការខ្វែងគំនិតគ្នាទាក់ទងនឹងបញ្ហាប្រាក់ខែរវាងកីឡាករ និងភាគីគ្រប់គ្រងក្រុមបានធ្វើឱ្យការប្រកួតទាំងមូលត្រូវផ្អាកជាបណ្តោះអាសន្ន។ កូដកម្មមានរយៈពេល ២៣២ ថ្ងៃ ដោយបានបន្សល់ទុកក្នុងចិត្តរបស់សាធារណជនអាមេរិក នូវរូបភាពអវិជ្ជមានទាក់ទងនឹងជម្លោះផលប្រយោជន៍រវាងអ្នកដែលដើមឡើយមានទ្រព្យសម្បត្តិទៅហើយ។
ក្នុងអំឡុងពេលនោះ ទស្សនិកជនបានងាកចេញពីកីឡាបេស្បលបន្តិចម្តងៗ។ កីឡាដែលធ្លាប់ជាមោទនភាពក៏បានរលាយបាត់ចេញពីក្តីស្រមៃរបស់កុមារ។
អ្នកដែលបានតាំងចិត្តបើកផ្លូវថ្មី
ក្នុងស្ថានភាពដ៏អាប់អួរនោះ បុរសម្នាក់ដែលមកពីប្រទេសជប៉ុនបានសម្រេចចិត្តសាកល្បងសមត្ថភាពក្នុងការប្រកួត MLB ។
មុនលោកធ្លាប់មានកីឡាករជនជាតិជប៉ុនម្នាក់ទៀតទៅកាន់សហរដ្ឋអាមេរិកប្រកួត MLB ក្នុងឆ្នាំ ១៩៦៤ ។
យ៉ាងណាមិញ ព្រឹត្តិការណ៍នេះមិនបានបង្កើតការចាប់អារម្មណ៍ច្រើននោះទេ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ឱកាសសម្រាប់កីឡាករជប៉ុនទៅប្រកួតនៅ MLB ស្ទើរតែលែងមាន។
ដំបូងឡើយ Nomo ក៏មិនដឹងថាត្រូវចាប់ផ្តើមទាក់ទងទៅក្រុមផ្សេងៗទៀតនៅអាមេរិកយ៉ាងម៉េចដែរ។
ជាចុងក្រោយ គាត់បានថតវីដេអូខ្លួនបោះបាល់ ហើយផ្ញើទៅឱ្យក្រុម MLB ផ្សេងៗទៀត។ វីដេអូនោះមានរយៈពេលត្រឹមតែពីរនាទីប៉ុណ្ណោះ។
យោងតាមរឿងដែលបានរៀបរាប់ឡើងវិញ នៅពេលនោះ កីឡាបេស្បលជប៉ុនស្ទើរតែមិនត្រូវបានអ្នកជំនាញនៅអាមេរិកវាយតម្លៃខ្ពស់នោះទេ។ សមិទ្ធផលដែល Nomo ទទួលបាននៅស្រុកកំណើតក៏មិនត្រូវបានពិចារណានោះដែរ។ យ៉ាងណាមិញ គាត់នៅតែសម្រេចចិត្តបោះបង់ចោលតំណែងដែលខ្លួនទទួលបាននៅជប៉ុន ដើម្បីចាប់ផ្តើមពីចំណុចសូន្យ។
សូម្បីតែនៅក្នុងស្រុកកំណើត ការសម្រេចចិត្តនេះក៏ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការប្រថុយប្រថានផងដែរ។ មានមតិសង្ស័យជាច្រើន ថែមទាំងប្រឆាំងនឹងមហិច្ឆតារបស់លោកទៀតផង។
ទោះជាយ៉ាងណា វីដេអូខ្លីនោះបានជួយឱ្យ Nomo ទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់ក្រុមមួយចំនួន។ គាត់ត្រូវបានអញ្ជើញឱ្យទៅបង្ហាញសមត្ថភាពបោះបាល់នៅចំពោះមុខក្រុមបង្វឹក។
ដំបូងឡើយ ក្រុមគ្មានការរំពឹងទុកខ្ពស់ពេកនោះទេ។ ទោះជាយ៉ាងណា ពួកគេនៅតែសម្រេចចិត្តចុះហត្ថលេខាជាមួយលោក ដោយបើកផ្លូវឱ្យ Nomo ចូលប្រកួត MLB ជាផ្លូវការ។
ខ្យល់កួច Nomo និងការវិលត្រឡប់មកវិញរបស់តារាងប្រកួត
នៅឆ្នាំ ១៩៩៥ ដោយបន្តរដូវកាលបន្ទាប់ពីរយៈពេលធ្វើកូដកម្ម។ យ៉ាងណាមិញ ទស្សនិកជនមិនបានត្រឡប់មកវិញភ្លាមៗនោះទេ។
ម៉ោងចាក់ផ្សាយតាមទូរទស្សន៍បានធ្លាក់ចុះ ហើយកីឡាករក៏លែងជាគំរូសម្រាប់កុមារស្ញប់ស្ញែងដូចមុនទៀតដែរ។
គេនិយាយថា MLB បានចំណាយពេលរហូតដល់ទៅ ១០ ឆ្នាំ ដើម្បីស្តារចំនួនទស្សនិកជនឡើងវិញដូចមុនពេលដែលធ្វើកូដកម្ម។
ទោះជាយ៉ាងណា មានករណីលើកលែងពិសេសមួយ។ ក្នុងស្ថានភាពអាប់អួរនោះ មានតែការប្រកួតដែលមានលោក Nomo នៅលើទីលានប៉ុណ្ណោះ ដែលនាំមកនូវបរិយាកាសខុសគ្នាទាំងស្រុង។ ទស្សនិកជនបានប្រមូលផ្តុំគ្នាទៅមើលពេញកន្លែងអង្គុយទស្សនា ដើម្បីតាមដានការប្រកួតរបស់លោក។
ជាទូទៅ អ្នកបោះបាល់ប្រើរបៀបបោះខុសៗគ្នា ដើម្បីធ្វើឱ្យគូប្រកួតពិបាកទាយដឹងចលនា។ ទន្ទឹមនឹងនោះ Nomo លេចធ្លោជាមួយនឹងការបោះបាល់ចំនួនពីរប្រភេទសំខាន់ៗគឺ៖ បាល់លឿន (fastball) និងបាល់ធ្លាក់ចុះភ្លាមៗមុនពេលទៅដល់ដៃអ្នកវាយ (forkball) ។
យោងតាមទ្រឹស្ដី មានរបៀបបោះបាល់តិចពេកនឹងធ្វើឱ្យគូប្រកួតងាយនឹងទាយដឹងទិសដៅបាល់ ហើយវាយចំបាល់។ យ៉ាងណាមិញ Nomo នៅតែធ្វើឱ្យអ្នកវាយបាល់របស់ក្រុមភាគីបរាជ័យជាបន្តបន្ទាប់។
គាត់បានបង្កើតការវាយ strikeout ជាបន្តបន្ទាប់ (វាយបាល់ខុសចំនួន ៣ ដង និងត្រូវដកសិទ្ធិ) ដែលធ្វើឱ្យទស្សនិកជនចាប់អារម្មណ៍នឹងការប្រកួតរបស់ខ្លួន។
ដោយសាររបៀបលេងដ៏ប៉ិនប្រសប់នោះបានរួមចំណែកធ្វើឱ្យទស្សនិកជនត្រឡប់មករកពហុកីឡដ្ឋានវិញ និងបានជួយឱ្យកីឡាបេស្បលទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍នៅលើកញ្ចក់ទូរទស្សឡើងវិញ។
មិនត្រឹមតែបង្កការចាប់អារម្មណ៍ដោយសារសមត្ថភាពបោះបាល់ប៉ុណ្ណោះទេ Nomo ថែមទាំងមានជំនាញបោះបាល់យ៉ាងពិសេស។ មុនពេលបោះបាល់ គាត់តែងតែបង្វិលខ្លួន ដោយបង្ហាញផ្នែកខាងក្រោយខ្នងដាក់គូប្រកួតត្រឹមមួយចលនា និងខ្លាំងបំផុត។
រូបភាពនោះធ្វើឱ្យគេស្រមៃគិតដល់ខ្យល់គួច ដូច្នេះបានដាក់រហស្សនាមឱ្យគាត់ថា “Tornado” (ខ្យល់កួច) ។
កុមារអាមេរិកបានចាប់ផ្តើមធ្វើត្រាប់តាមរបៀបបោះបាល់ដ៏ពិសេសរបស់គាត់។ ហើយអារម្មណ៍ស្ញប់ស្ញែងរបស់កុមារចំពោះកីឡាបេស្បលបានវិលត្រឡប់មកវិញ។
ជាការពិតណាស់ ការស្តារ MLB ក្រោយរយៈពេល ១០ ឆ្នាំមិនអាចនិយាយថាផ្អែកលើសមិទ្ធផលរបស់ Nomo Hideo ម្នាក់ឯងនោះទេ។ ប៉ុន្តែប្រាកដណាស់ គាត់ជាកត្តាជម្រុញដ៏ធំបំផុតដែលបង្កើតបានចំណុចរបត់នោះ។
បើកផ្លូវសម្រាប់ខ្លួនឯង និងផ្លូវសម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ
ចង់ឆ្ពោះទៅមុខ ប៉ុន្តែមិនទាន់មានផ្លូវ ដូច្នេះមានតែបើកផ្លូវដោយខ្លួនឯង។
នៅពេលដែលទៅដល់អាមេរិកលើកដំបូង សមត្ថភាពទំនាក់ទំនងជាភាសាអង់គ្លេសរបស់ Nomo ស្ទើរតែស្មើសូន្យ។ ព្រោះតែមិនមែនជាកីឡាករល្បីដែលទទួលបានអាទិភាពពិសេស គាត់ក៏មិនមានអ្នកបកប្រែទៅជាមួយដែរ។ ប្រហែលជាគាត់ត្រូវឆ្លងកាត់ការលំបាកជាច្រើន ហើយមានអារម្មណ៍ឯកោយ៉ាងខ្លាំងក្នុងបរិយាកាសដែលប្លែកទាំងស្រុង។
ទោះជាយ៉ាងណា តាមរយៈសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន Nomo មិនត្រឹមតែបង្កើតបានតំណែងរបស់ខ្លួនក្នុង MLB ប៉ុណ្ណោះទេ ហើយថែមទាំងបានបើកផ្លូវសម្រាប់កីឡាករជប៉ុនជាបន្តបន្ទាប់ផងដែរ។
បច្ចុប្បន្ននេះ MLB មានកីឡាករជប៉ុនចំនួន ១៤ នាក់ក្នុងបញ្ជីប្រកួត។ ក្នុងចំណោមនោះមាន Ohtani Shohei – ជាអ្នកដែលត្រូវបានគេចាត់ទុកថាបានផ្លាស់ប្តូរប្រវត្តិសាស្ត្រកីឡាបេស្បល។
ដោយសាររបៀបលេងដ៏លេចធ្លោរបស់កីឡាករជប៉ុននៅលើទីលាន MLB កាន់តែយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្នកដែលមានទេពកោសល្យមកពីប្រទេសនេះ។
គេតែងតែវាយតម្លៃកីឡាករបេស្បលម្នាក់តាមរយៈសមិទ្ធផលនៅលើទីលានប្រកួត។ ប៉ុន្តែសម្រាប់ Nomo ក្រៅពីតួលេខ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះ មានចំណុចមួយទៀតដែលគួរពិចារណា។ នោះគឺតម្លៃរបស់មនុស្សម្នាក់ក្លាហានបើកផ្លូវដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមក។
តើអ្នកគិតយ៉ាងណាចំពោះបុរសម្នាក់នេះ?
Abe Kengo
