“ក្រុម Avengers” នៃសាសនា៖ ទម្រង់​នៃ​ការ​រស់​នៅ​ចុះ​សម្រុង​គ្នា​រវាង​សាសនា​នៅប្រទេស​​ជប៉ុន​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ជំងឺ​រាត​ត្បាត​កូវីដ-១៩

“ក្រុម Avengers” នៃ​សាសនា៖ ទម្រង់​នៃ​ការ​រស់​នៅ​ចុះសម្រុង​គ្នា​រវាង​សាសនា​នៅ​ប្រទេស​ជប៉ុនក្នុងអំឡុង​ពេលជំងឺរាតត្បាតកូវីដ-១៩ ។

នៅលើពិភពលោកនេះមានសាសនាជាច្រើន ម្យ៉ាងវិញទៀត សូម្បីតែក្នុងសាសនាតែមួយនៅតែមាននិកាយជាច្រើនដែលមានការបកស្រាយគោលលទ្ធិផ្សេងៗគ្នា។ ដូច្នេះហើយ ទោះបីជាមានមូល​ដ្ឋាន​ជំនឿ​ដូច​គ្នា​ក៏​ដោយ ពេល​ខ្លះ​បែរ​ជា​ពិបាក​ចុះ​សម្រុង​គ្នា​ទៅ​វិញ។

ក្នុងអំឡុងពេលជំងឺរាតត្បាតកូវីដ-១៩ នៅពេលដែលការព្រួយបារម្ភគ្របដណ្ដប់ពិភពលោកទាំង​មូល ប្រហែលជាសាសនានៅតាមបណ្តាប្រទេសជាច្រើនបានអធិស្ឋាន ដោយសង្ឃឹមថាជំងឺរាត​ត្បាត​អាច​បញ្ចប់​ឆាប់ៗ។ ទោះជាយ៉ាងណា រូបភាពនិកាយ និងសាសនាផ្សេងៗគ្នារួបរួមកម្លាំងក្នុង​ប្រទេសជប៉ុនបែរជាកំពុងទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍នៅទូទាំងពិភពលោក ទោះបីជាព្រឹត្តិ​ការណ៍​នេះ​បាន​កើត​ឡើង និង​កន្លង​ផុត​ទៅ​ជា​យូរ​មក​ហើយ​ក៏​ដោយ។

នៅពេលដែលក្រឡេកមើលទៅ ប្រហែលជាពិបាកបែងចែកមនុស្សម្នាក់ៗក្នុងរូបថត។ យ៉ាង​ណា​មិញ អ្វីដែលធ្វើឲ្យរូបថតនេះទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ត្រង់ថា មនុស្សប្រាំពីរនាក់មានមូលដ្ឋានសាសនា​ផ្សេងៗ​គ្នា​បាន​ប្រមូល​ផ្តុំ​គ្នា​នៅ​កន្លែង​តែ​មួយ។

ដូច្នេះហើយ តំណាងមកពីនិកាយព្រះពុទ្ធសាសនា ស៊ីនតូ និងគ្រិស្តសាសនាបានជួបជុំគ្នា ដើម្បីអធិស្ឋាន​សុំ​ឲ្យ​ជំងឺ​រាត​ត្បាត​កូវីដ-១៩ ឆាប់​បញ្ចប់ និង​ស្តារ​សន្តិភាព​ពិភព​លោក​ឡើង​វិញ។

ទោះបីជាមិនបានប្រមូលផ្តុំសាសនា និងនិកាយទាំងអស់ក៏ដោយ ព្រឹត្តិការណ៍នេះនៅតែត្រូវបានចាត់ទុកថាកម្រមានណាស់នៅលើឆាកអន្តរជាតិ។ ដូច្នេះហើយ អ្នកដែលបានចូលរួមត្រូវបានគេប្រៀបប្រដូចទៅនឹង “ក្រុម Avengers របស់សាសនា” – ក្រុមតែមួយរួបរួមកម្លាំងឆ្លងកាត់ឧបសគ្គ ដោយ​មិន​គិត​ពី​ជំនឿ​របស់​ខ្លួន។

អ្វីដែលគួរឲ្យកត់សម្គាល់ត្រង់ថា ទោះបីជាទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍ពីពិភពលោកក៏ដោយ ព្រឹត្តិ​ការណ៍​នេះបែរជាមិនត្រូវបានរំលឹក​ដល់​​នៅ​​ប្រទេស​​ជប៉ុន​ទេ។ ហេតុអ្វីបានជាព្រឹត្តិការណ៍ដែលមានអត្តន័យ​ដ៏ពិសេសបែបនេះបែរជាមិនទាក់ទាញការចាប់អារម្មណ៍នៅក្នុងប្រទេសកំណើតរបស់ខ្លួន? ប្រហែល​ជា​ចម្លើយស្ថិតនៅលើជំនឿសាសនា និងប្រព័ន្ធតម្លៃរបស់ប្រជាជនជប៉ុន ទាំងនេះក៏​ជា​កត្តា​ដែល​បាន​រួមចំណែកបង្កើតបានជាការជួបគ្នាដ៏ពិសេសដែលថតបាននៅក្នុងរូបភាព​ផង​ដែរ។

ជាដំបូង ចូរយើងក្រឡេកទៅមើលតាមទស្សនៈសាសនា។

តាំងពីបុរាណ សាសនាស៊ីនតូគឺជាប្រព័ន្ធជំនឿប្រពៃណីរបស់ជប៉ុន។ ក្នុងបណ្តុំទស្សនៈរបស់សាសនា​ស៊ីនតូ មាន​អាទិទេព​ច្រើន​រាប់​មិន​អស់ ហើយ​អាទិទេព​ថ្មី​ក៏​កើន​ឡើង​ជា​បន្ត​បន្ទាប់ឥត​ឈប់​​ឈរ។ សូម្បីតែបុព្វបុរសដែលបានចែកឋានទៅក៏អាចត្រូវបានចាត់ទុកជាអាទិទេពក្នុង​ន័យជាក់លាក់​មួយ​ផង​ដែរ។

ដូច្នេះហើយ នៅពេលដែលសាសនាថ្មីមួយទើបតែចូលដល់ប្រទេសជប៉ុន ប្រជាជនជប៉ុនមិនបានចាត់ទុកជារឿងធំដុំនោះទេ។ បើនិយាយ​ឲ្យ​សាមញ្ញ​ទៅ ពួកគេប្រហែលជាគ្រាន់តែចាត់ទុកអាទិទេព​ថ្មី​នោះប្រៀបបីដូចជាការបន្ថែមចូលទៅពិភពដែលពោរពេញទៅដោយអាទិទេពច្រើនរាប់​មិន​អស់​ប៉ុណ្ណោះ។

និយាយ​ឲ្យ​សាមញ្ញ​ទៅ ប្រជាជនជប៉ុនច្រើនតែមិនខ្វល់រឿងអ្នកដទៃជឿលើអាទិទេពអង្គណានោះទេ ទោះបីជាពួកគេផ្ទាល់មិនមានជំនឿនោះក៏ដោយ។ ប្រហែលនេះជាឥរិយាបថដែលស្រពិចស្រពិល ប៉ុន្តែ​ក៏​អាចចាត់ទុកនោះជាស្មារតី​បើក​ចំហ និង​អត់ឱនផងដែរ ព្រមទទួលយកភាពខុស​គ្នាខាង​ជំនឿ​សាសនា។

យ៉ាងណាមិញ អ្វីដែលសំខាន់ជាជាងការទទួលយកភាពខុសគ្នាគឺមធ្យោបាយដែលមនុស្សប្រឈមមុខ​នឹង​ការ​លំបាក​ជា​មួយ​គ្នា។

ក្នុងអំឡុងពេលកើតមានជំងឺរាតត្បាតកូវីដ-១៩ អ្វីដែលសំខាន់មិនមែនកំណត់លើនរណាជឿលើអាទិទេពអង្គណានោះទេ ប៉ុន្តែធ្វើយ៉ាងណាអាច​យក​ឈ្នះ​លើ​ឧបសគ្គដែលកំពុងគំរាមកំហែងដល់មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា។

ទោះបីជាមនុស្សម្នាក់ៗមានជំនឿខុសគ្នា ដរាបណាអាទិទេពដែលពួកគេជឿលើអាចនាំមកនូវសង្ឃឹម​យក​ឈ្នះឧបសគ្គ គ្រប់គ្នាសុទ្ធតែអាចចូលរួមអធិស្ឋាន និងជួយគ្នាទៅវិញទៅមក។

ដោយសារស្មារតីនោះបានក្លាយជាកម្លាំងជម្រុញដ៏សំខាន់ប្រមូលផ្តុំអ្នកដែលមកពីសាសនា និងនិកាយ​ផ្សេងៗ​គ្នា​ជួប​ជុំ​ក្នុង​រូបភាព​ខាង​លើ។

ទោះបីជាមនុស្សម្នាក់ៗជឿលើអាទិទេពខុសគ្នាក៏ដោយ យើងនៅតែត្រូវសហការគ្នាដើម្បីឆ្លងកាត់ការលំបាក។ ភាពខុសគ្នាខាងសាសនាមិនមែនជាបញ្ហាធំដុំនោះទេ។

ហើយនេះគឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះមួយក្នុងចំណោមទស្សនៈគំនិតរបស់ប្រជាជនជប៉ុនផងដែរ។

បច្ចុប្បន្ននេះ ចំនួនអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាមនៅក្នុងប្រទេសជប៉ុនកំពុងកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស។

ដោយមានទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីបើកចំហចំពោះជំនឿសាសនាផ្សេងទៀត ជប៉ុនអាចទទួល​យក​អ្នក​កាន់​សាសនា​ឥស្លាម​ដោយ​មិន​បដិសេធ ឬ​ប្រកាន់​ពួក​គេ​នោះ​ទេ។

ទោះជាយ៉ាងណា ប្រសិនបើអ្នកដែលមានមូលដ្ឋានវប្បធម៌ និងជំនឿសាសនាខុសៗគ្នាមិនអាចរស់នៅចុះសម្រុងគ្នា ទន្ទឹមនឹងនោះ ឆ្ពោះទៅរកសុភមង្គលក្នុងពេលដំណាលគ្នា នោះការទទួល​យក​ក៏​មាន​ដែន​កំណត់​ដែរ។

នៅពេលនោះ ជប៉ុននឹងប្រឆាំងយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ចំពោះសកម្មភាពណាមួយដែលរារាំងដល់ការរស់​នៅ​ចុះ​សម្រុង​គ្នា។

ដើម្បីរស់នៅដោយចុះសម្រុងគ្នា ភាគីទាំងពីរត្រូវគោរព និងយកចិត្តទុកដាក់គ្នាទៅវិញទៅមក។ ប្រសិន​បើភាគីម្ខាងទទូចធ្វើតាមអំពើចិត្តរបស់ខ្លួន ដោយមិនគិតពីអារម្មណ៍ និងផលប្រយោជន៍​​របស់​ភាគី​ម្ខាង​ទៀត នោះ​ការ​រស់​នៅ​ជា​មួយ​គ្នា​ពិបាក​នឹង​បន្ត​ទៅ​មុខណាស់។

បញ្ហាមិនស្ថិតលើភាពខុសគ្នាខាងជំនឿសាសនានោះទេ ប៉ុន្តែជារបៀបដែលមនុស្សធ្វើដាក់គ្នាទៅ​វិញ​ទៅ​មក ដើម្បី​រស់​នៅ​ជា​មួយ​គ្នា​ក្នុង​សង្គម​តែ​មួយ។

ប្រទេសជប៉ុនមានច្បាប់ និងសិទ្ធិសេរីភាពផ្ទាល់ខ្លួន។ សេរីភាពសាសនាក៏ជាសេរីភាពមួយក្នុងចំណោមសេរីភាពទាំងនោះដែរ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា បញ្ហា​កើត​ឡើង​នៅ​ពេល​ដែល​មនុស្ស​មួយ​ក្រុម​ផ្តោត​​សំខាន់​​លើ​គោល​បំណង​របស់​ខ្លួនដោយមិនគិតពីអារម្មណ៍របស់មនុស្សនៅជុំវិញ ថែមទាំងព្យាយាម​ដាក់​ការ​ទាម​ទារ​របស់​ខ្លួន ដោយស្នើសុំការផ្លាស់ប្តូរច្បាប់ទូទៅនៃសង្គមជប៉ុនទៀតផង។

ប្រសិនបើស្ថានភាពនេះនៅតែបន្ត ជប៉ុនអាចប្រឈមនឹងបញ្ហាស្រដៀងគ្នាទៅនឹងអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងនៅប្រទេសអង់គ្លេស និងប្រទេសដទៃទៀត។ លើសពីនេះ ប្រជាជនជប៉ុនអាចនឹងវិវត្តទៅ​ជាការស្អប់ខ្ពើមចំពោះសាសនាឥស្លាមបន្តិចម្តងៗ។

ហើយរឿងនេះមិនត្រឹមតែកំណត់ចំពោះសាសនាប៉ុណ្ណោះទេ សូម្បីតែក្នុងសង្គមក៏ដោយ។ ប្រសិន​បើ​មនុស្ស​មិន​គោរព និង​សហការ​គ្នា​នោះ​ទេ ជម្លោះនឹងមិនអាចបញ្ចប់ឡើយ។

យើងទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែជាបុគ្គលដែលមានលក្ខណៈពិសេស និងឯករាជ្យ ដូច្នេះមិនចាំបាច់មានជំនឿ ឬទស្សនៈចំពោះពិភពលោកដូចគ្នានោះទេ។ ដើមឡើយ ភាពខុសគ្នាគឺជាធម្មជាតិនៃសង្គមដែលចម្រុះ។

អ្វីដែលមានតម្លៃជាងនេះទៅទៀតត្រង់ថា ទោះបីជាមិនមានជំនឿរួមគ្នាក៏ដោយ យើងនៅតែគោរពជំនឿរបស់គ្នាទៅវិញទៅមក យកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអារម្មណ៍របស់អ្នកដទៃ និងរកមធ្យោបាយ​រស់​នៅ​ដោយ​ចុះ​សម្រុង​គ្នា។

ព្រោះថាដើម្បីរស់នៅជាមួយគ្នា មនុស្សមិនចាំបាច់ដូចគ្នានោះទេ។ គ្រាន់តែយើងចេះគោរពភាពខុសគ្នា និង​ព្រម​គិត​ពី​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក យើងអាចកសាងសង្គមមួយ​ដែល​មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា​មានកន្លែង​​ផ្ទាល់​​ខ្លួន។

តើប្រិយមិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នាមាន​គំនិត​យ៉ាង​ណា​ចំពោះទស្សនៈនេះ?

Abe Kengo