អាថ៌កំបាំងទាក់ទងនឹងអាកាសយានដ្ឋានដែលសាងសង់នៅលើសមុទ្ររបស់ជប៉ុន

ថ្ងៃអង្គារ 22/09/2026 | 18:12 ល្ងាច

អាថ៌កំបាំងទាក់ទងនឹងអាកាសយានដ្ឋានដែលសាងសង់នៅលើសមុទ្ររបស់ជប៉ុន។

នៅពេលដែលការសាងសង់អាកាសយានដ្ឋានត្រូវបានបញ្ចប់នឹងដាក់ឲ្យដំណើរការ។ ការសាងសង់ត្រូវបានបញ្ចប់ យន្តហោះចាប់ផ្តើមហោះហើរ និងចុះចត ភ្ញៀវចេញចូរច្រើន – ជាមូលដ្ឋាននោះជាពេលដែលដំណើរការសាងសង់ត្រូវបានបញ្ចប់។

ប៉ុន្តែនៅប្រទេសជប៉ុន មានអាកាសយានដ្ឋានមួយដែលផ្ទុយស្រឡះទាំងស្រុងនឹងចំណុចនេះ។ ទោះបីជាត្រូវបានសម្ពោធ និងដាក់ឲ្យដំណើរការ ប៉ុន្តែរហូតមកដល់ពេលនេះ ទីនេះនៅតែបន្តសាងសង់។

នោះគឺជាអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិ Kansai នៅ Osaka ប្រហែលជាភាគច្រើនយើងទាំងអស់គ្នាធ្លាប់ប្រើប្រាស់អាកាសយានដ្ឋាននេះ។ មើលពីខាងក្រៅ នេះជាអាកាសយានដ្ឋានដែលបានបញ្ចប់ការសាងសង់។ ប៉ុន្តែជាក់ស្តែងនៅតែស្ថិតក្នុងស្ថានភាព “មិនទាន់បញ្ចប់” ព្រោះការងារសាងសង់ និងការពង្រឹងនៅតែបន្ត។

អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិ Kansai ចាប់ផ្តើមដាក់ឲ្យដំណើរការចាប់ពីឆ្នាំ ១៩៩៤ ។ នេះជាអាកាសយានដ្ឋានមួយដែលត្រូវបានសាងសង់ឡើងនៅកណ្តាលសមុទ្រ ប៉ុន្តែមូលដ្ឋានគ្រឹះភូគព្ភសាស្ត្រនៅតំបន់នេះមិនរឹងមាំនោះទេ។

នៅខាងក្រោមអាកាសយានដ្ឋានមានស្រទាប់ដីឥដ្ឋក្រាស់ដែលផ្ទុកទឹកច្រើន។ មុនពេលសាងសង់ គេបានព្យាយាមបង្ហូរទឹកក្នុងបរិមាណច្រើនចេញពីស្រទាប់ដីនេះ ប៉ុន្តែនៅតែមិនអាចបង្ហូរចេញទាំងស្រុង។ ហើយនៅពេលដែលសំណង់ដ៏ធំមួយដូចជាអាកាសយានដ្ឋានត្រូវបានសាងសង់ពីលើ ទម្ងន់ដោយផ្ទាល់របស់វានឹងធ្វើឲ្យដីស្រុតចុះ។

ដូច្នេះហើយ តាំងពីដំបូងអាកាសយានដ្ឋានត្រូវបានសាងសង់ និងដំណើរការដោយមានការសន្មត់ថា ដីនឹងបន្តស្រកចុះជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដែលមានន័យថា វិធានការទប់ស្កាត់ត្រូវបន្តអនុវត្តជាបន្តបន្ទាប់។

អាចនិយាយបានថា អាកាសយានដ្ឋានត្រូវបានសាងសង់រួចរាល់ និងដាក់ឲ្យដំណើរការ ប៉ុន្តែ… មិនធ្លាប់ត្រូវបានបញ្ចប់ជាស្ថាពរឡើយ នេះជាគម្រោងដ៏កម្រ។

គម្រោងនេះត្រូវបានបែងចែកជាពីរដំណាក់កាលសាងសង់ (កោះសិប្បនិម្មិតពីរ)។

រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន កោះសិប្បនិម្មិតនៃដំណាក់កាលទីមួយបានស្រកចុះប្រហែល ១៣,៧ ម៉ែត្រ ខណៈដែលកោះនៃដំណាក់កាលទីពីរបានស្រកចុះរហូតដល់ទៅ ១៧,៦៧ ម៉ែត្រ។ ហើយអ្វីដែលគួរឲ្យកត់សម្គាល់រហូតមកដល់ពេលនេះការស្រកចុះនៅតែបន្ត។

បច្ចុប្បន្នអាកាសយានដ្ឋានទាំងមូលមានកម្ពស់ប្រហែលពី ៥ ទៅ ៨ ម៉ែត្រពីលើនីវ៉ូទឹកសមុទ្រប៉ុណ្ណោះ ដោយតំបន់ខ្លះមានកម្ពស់ត្រឹមតែ ១,៤ ម៉ែត្រពីផ្ទៃទឹក។ ជាមួយនឹងកម្ពស់បែបនេះ ប្រសិនបើគ្មានវិធានការត្រួតពិនិត្យជាបន្តបន្ទាប់នោះទេ សំណង់អាចប្រឈមនឹងហានិភ័យលិចលង់ដោយទឹកសមុទ្រតាមពេលវេលា។

ទោះជាយ៉ាងណា អាកាសយានដ្ឋាននៅតែកំពុងដំណើរការដោយសុវត្ថិភាពធម្មតា។ មូលហេតុដោយសារតែដំណើរការពង្រឹង និងកែសម្រួលគ្រឹះនៅតែដំណើរការជានិច្ច។

តាមពិតទៅ ស្ថានភាពស្រុតដីនេះត្រូវបានព្យាករណ៍ទុកមុនតាំងពីដំបូងមកម្ល៉េះ។ ដូច្នេះហើយ សសរទ្រអាកាសយានដ្ឋានសុទ្ធតែត្រូវបានបំពាក់ឧបករណ៍លើកដូយ (jack) ។ ដីមិនស្រុតចុះស្មើៗគ្នានៅតាមកន្លែងទាំងអស់នោះទេ ប៉ុន្តែប្រព័ន្ធអាចរកឃើញកម្រិតផ្អៀងរបស់សំណង់ និងធ្វើដំណើរការលើកនៅត្រង់ចំណុចដែលចាំបាច់។

យ៉ាងណាមិញ ឧបករណ៍លើកដូយក៏មានដែនកំណត់កម្ពស់ផងដែរ។ ដូច្នេះហើយ នៅកន្លែងដែលស្រុតខ្លាំង ត្រូវប្រើវិធីសាស្ត្រមួយផ្សេងទៀតគឺបន្ថែមដីពីខាងលើ ទើបបន្ទាបប្រដាប់លើកចុះដើម្បីបន្តកែតម្រូវកម្ពស់របស់សំណង់។

ដំណើរការសាងសង់នេះនៅតែបន្តជាបន្តបន្ទាប់។

ជាគោលការណ៍ អាកាសយានដ្ឋានត្រូវតែសាងសង់នៅលើដីដែលមានស្ថេរភាព។ ទោះបីជាសាងសង់នៅកណ្តាលសមុទ្រក៏ដោយ នៅតែមានតំបន់ខ្លះមានផ្ទៃដីរឹងមាំ។ ប៉ុន្តែច្បាស់ណាស់តំបន់ដែលត្រូវបានជ្រើសរើសសម្រាប់អាកាសយានដ្ឋាន Kansai មិនស្ថិតក្នុងករណីនេះឡើយ។ ការទទូចលើការសាងសង់នៅទីនោះគឺជាបញ្ហាប្រឈមដ៏ធំមួយដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែដឹងតាំងពីដំបូង។

ដូច្នេះហេតុអ្វីបានប្រជាជនជប៉ុនបែរជាជ្រើសយកផ្លូវដ៏លំបាកគឺសាងសង់អាកាសយានដ្ឋាននៅលើសមុទ្រ?

ចម្លើយគឺដើម្បីកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់ទៅដល់តំបន់លំនៅដ្ឋានជុំវិញ ជាពិសេសសំឡេងរំខាន។

យន្តហោះធំមានសំឡេងម៉ាសុីនខ្លាំងណាស់ នៅពេលដែលហោះហើរ និងចុះចត សំឡេងរំខានអាចកើនឡើងប្រហែល ៩០ ទៅ ១០០ ដេស៊ីបែល (dB)។ កម្រិតនេះស្មើនឹងសំឡេងស៊ីរ៉ែនរថយន្ត ឬសំឡេងរថភ្លើងឆ្លងកាត់ក្រោមស្ពានអាកាស។

នោះក៏ជាមូលហេតុដែលអាកាសយានដ្ឋានជាច្រើនត្រូវបានសាងសង់នៅឆ្ងាយពីតំបន់ទីក្រុងដើម្បីការពារភាពស្ងប់ស្ងាត់របស់ទីក្រុង។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលអាកាសយានដ្ឋាននៅឆ្ងាយពីទីក្រុងពេក បញ្ហាចរាចរណ៍ និងភាពងាយស្រួលប្រែជាពិបាក។

មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណឹង ជាទូទៅឧប្បត្តិហេតុទាក់ទងនឹងយន្តហោះច្រើនតែកើតឡើងក្នុងអំឡុងពេលហោះឡើង និងចុះចត។ ប្រសិនបើអាកាសយានដ្ឋានមានទីតាំងនៅជិតតំបន់លំនៅដ្ឋានដែលមានប្រជាជនរស់នៅច្រើន ការខូចខាតបន្ទាប់បន្សំចំពោះប្រជាជននឹងធ្ងន់ធ្ងរខ្លាំងណាស់។

ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាច្រើនក្នុងពេលតែមួយ – ដូចជាសំឡេងរំខាន ចរាចរណ៍ រហូតដល់សុវត្ថិភាព – ជប៉ុនបានជ្រើសយកបញ្ហាប្រឈមដើម្បីសាងសង់អាកាសយានដ្ឋាននៅលើសមុទ្រ។

អាចនិយាយបានថា នេះជាគំនិតបែប “ជប៉ុន” – ស្មុគស្មាញ ជ្រុលហួសហេតុរហូតដល់ថ្នាក់ត្រូវគិតច្រើនដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយសម្រាប់បញ្ហានីមួយៗ។

យ៉ាងណាមិញ អាកាសយានដ្ឋាននេះក៏ធ្លាប់ជួបប្រទះនឹងឧប្បត្តិហេតុធំមួយផងដែរ។

ទោះជាយ៉ាងណា ហេតុការណ៍នោះមិនទាក់ទងនឹងរឿងព្រលានយន្តហោះស្រុតនោះទេ ប៉ុន្តែបែរជាកើតឡើងនៅត្រង់ស្ពានដែលតភ្ជាប់អាកាសយានដ្ឋានទៅកាន់ដីគោក។

នៅឆ្នាំ ២០១៨ ព្យុះដ៏ធំមួយបានវាយប្រហារតំបន់នោះ។ នាវាដឹកប្រេងខ្នាតធំមួយគ្រឿងដែលចតនៅទីនោះត្រូវខ្យល់បក់ខ្លាំង ចរន្តទឹកបោកបក់ទៅឆ្ងាយ ហើយបុកនឹងស្ពាន។ ទាំងចរាចរណ៍ផ្លូវដែក និងផ្លូវថ្នល់សុទ្ធតែផ្អាក ដែលធ្វើឲ្យមនុស្សប្រហែល ៧៨០០ នាក់ជាប់គាំងនៅអាកាសយានដ្ឋាន ដោយមិនអាចចាកចេញបាន។

ប៉ុន្តែអ្វីដែលអស្ចារ្យបំផុតគឺមិនមាននរណាម្នាក់រងរបួសនោះទេ។

ថ្វីត្បិតតែ នេះជាគ្រោះថ្នាក់ដ៏កម្រ និងមិននឹកស្មានដល់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែភ្លាមៗនោះវិធានការត្រូវបានដាក់ចេញជាបន្តបន្ទាប់។ ឧទាហរណ៍ដូចជាហាមឃាត់កប៉ាល់ចូលតំបន់ដែលកំពុងមានព្យុះ។

មិនថាស្ថានភាពបែបណាកើតឡើងនោះទេ ស្វែងរកមធ្យោបាយទប់ទល់ និងដោះស្រាយតែងតែជាលក្ខណៈរបស់ប្រជាជនជប៉ុន។ ក្នុងបរិបទនោះ បញ្ហាដែលត្រូវបានព្យាករណ៍ទុកមុនដូចជាបញ្ហាស្រុតដី ពួកគេចាត់ទុកនោះគ្រាន់តែជាបញ្ហាតូចតាចប៉ុណ្ណោះ។

អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិ Kansai អាចនឹងមើលទៅដូចជាអាកាសយានដ្ឋានទំនើបៗដទៃទៀតដែរ។ យន្តហោះហោះឡើង និងចុះចតជាប្រចាំ អ្នកដំណើរប្រញាប់ប្រញាល់ឆ្លងកាត់ស្ថានីយដ៏ធំទូលាយជាមួយនឹងវ៉ាលីរបស់ពួកគេ ហើយគ្រប់សកម្មភាពនៅតែដំណើរការធម្មតា។ ប៉ុន្តែនៅពីក្រោយទិដ្ឋភាពដែលហាក់បីដូចជាមានស្ថេរភាពនោះ ផ្ទៃដីនៅតែផ្លាស់ប្តូរពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។

អាកាសយានដ្ឋានដែលត្រូវបានសាងសង់នៅលើសមុទ្រ នៅលើផ្ទៃដីដែលដឹងមុនថានឹងស្រុត ហើយត្រូវបានបន្តដោយដំណើរការកែសម្រួល និងការពង្រឹងជាបន្តបន្ទាប់។ ប្រហែលនោះជាអ្វីដែលធ្វើឲ្យកន្លែងនេះក្លាយជាចំណុចពិសេស។

ពេលខ្លះ បច្ចេកទេសមិនមែនជាការសាងសង់សំណង់ដែលអាចឈរនៅស្ងៀមជារៀងរហូតនោះទេ ប៉ុន្តែដឹងមុនថាវានឹងផ្លាស់ប្តូរ ហើយស្វែងរកមធ្យោបាយដើម្បីបន្តដោយសុវត្ថិភាព។

ដូច្នេះហើយ ប្រសិនបើមានឱកាសទៅកាន់អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិ Kansai សូមក្រឡេកមើលកន្លែងនេះម្តងទៀត! ខ្ញុំជឿថា បន្ទាប់ពីបានអានរឿងនេះ អ្នកទាំងអស់គ្នានឹងមានការគិតផ្សេងទៀតទាក់ទងនឹងស្ថាបត្យកម្មរបស់ជប៉ុន។

Abe Kengo