ផលិតផលបោកបញ្ឆោតក្នុងសម័យ​ទិញ​ទំនិញតាម​ប្រៃសណីយ៍​នៅ​ប្រទេស​​ជប៉ុន​ពី​មុន

ផលិតផលបោកបញ្ឆោតក្នុងសម័យទិញទំនិញតាមប្រៃសណីយ៍នៅប្រទេសជប៉ុនពីមុន។

ការបញ្ជាទិញទំនិញដែលគ្មានគុណភាព នៅពេលដែលទទួលបានទំនិញទើបដឹងថាប្រើមិនបាន ប្រហែលមិនមែនជាបទពិសោធន៍ដោយឡែករបស់នរណាម្នាក់ឡើយ មែនទេ?

ទោះបីជាដឹងពីចំណុចនេះក៏ដោយ ប៉ុន្តែកាលពីជាង ៤០ ឆ្នាំមុននៅប្រទេសជប៉ុន ធ្លាប់មានផលិតផលជាច្រើន មិនដឹងហេតុអ្វីបានជាមានអ្នកជាប់អន្ទាក់ ហើយទិញទំនិញទាំងនោះឡើយ។

ទាំងនោះជាផលិតផលដែលតែងតែបង្ហាញនៅលើការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មតាមទស្សនាវដ្ដី។ ដោយក្រឡេកទៅមើលចំនួនទឹកប្រាក់ដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ដែលចំណាយលើការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម ដែលបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ថាមានមនុស្សមិនតិចទេដែលទិញផលិតផលទាំងនេះ។

ចូរយើងក្រឡេកមកមើលផលិតផលមួយចំនួនដែលធ្វើឲ្យយើងភ្ញាក់ផ្អើល ព្រោះតែភាពឆោតល្ងង់របស់ប្រជាជនជប៉ុននៅសម័យនោះតាមរយៈខ្លឹមសារខាងក្រោម។

ឧបករណ៍លុបកន្លែងព្រិល

វិស័យឧស្សាហកម្មវីដេអូមនុស្សពេញវ័យ (AV) របស់ជប៉ុនបានរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំង ដោយផ្អែក​លើ​ម៉ាស៊ីន​ថត​វីដេអូ។ ទោះជាយ៉ាងណា ជាមូលដ្ឋានចំណុចមួយចំនួននៅលើរាងកាយត្រូវបានធ្វើឲ្យព្រិល (បិត​បាំង mosaic) ដែល​អ្នក​មើលមិន​ឃើញ​នោះ​ទេ។

ស្រាប់តែមាន “ឧបករណ៍អាថ៌កំបាំង” មួយបានលេចឡើងជាមួយនឹងការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មថា “គ្រាន់​តែ​ភ្ជាប់​ឧបករណ៍​ទៅនឹង​ម៉ាសុីន​ចាក់​វីដេអូ កន្លែង​ដែល​បិត​បាំង​នឹង​បាត់” ។

ប៉ុន្តែជាក់ស្តែង រូបភាពនៅលើវីដេអូត្រូវបានកែ និងសរសេរពីលើដោយប្រើផ្ទាំងព្រិល ជាការពិតណាស់ មិន​អាច​លុបចោលបានទេ។

យ៉ាងណាមិញ ទោះបីជាក្នុងចិត្តដឹងថាពិបាកមិនអាចធ្វើបាន ហាក់បីដូចជានៅតែមានមនុស្សមួយ​ចំនួនសង្ឃឹមថា “ប្រហែលជា… លើកនេះនឹងដំណើរការ?”

ដូច្នេះហើយ ពួកគេបានចំណាយប្រាក់ទិញដោយអារម្មណ៍រំភើប​អន្ទះសារ។

វ៉ែនតាមើលធ្លុះ

ហើយនេះជាផលិតផលដែលទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ចង់ដឹងរឿងមនុស្សធំ។

ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មអះអាងថា គ្រាន់តែពាក់វ៉ែនតានេះ អាចមើលធ្លុះគ្រប់យ៉ាង។

ដូច្នេះប្រសិនបើពាក់វ៉ែនតានេះសម្លឹងមើលមនុស្សស្រីម្នាក់យ៉ាងម៉េចវិញ?

ជាការពិតណាស់ គ្មានអ្វីកើតឡើងនោះទេ។ មើលធ្លុះដោយរបៀបណា គ្រប់យ៉ាងគ្រាន់តែជាការបោកប្រាស់ប៉ុណ្ណោះ។

ទោះជាយ៉ាងណា នេះជាប្រភេទផលិតផលដែលត្រូវបានដាក់លក់ក្នុងរយៈពេលយូរ។

នៅពេលដែលការលក់ធ្លាក់ចុះ ពួកគេនឹងផ្លាស់ប្តូរការរចនាបន្តិច ហើយបន្ថែមការពន្យល់។ ដូច​ជា៖ “ដោយ​ប្រើ​បច្ចេកវិទ្យា​កាំរស្មីអ៊ិច មានមុខងារអាចមើលធ្លុះ​បាន” ។

ប៉ុន្តែមនុស្សគ្រប់គ្នាដឹងហើយថា កាំរស្មីអ៊ិចជាប្រភេទរលកអេឡិចត្រូម៉ាញ៉េទិចដែលប្រើក្នុងវេជ្ជសាស្ត្រ អាចមើលទម្លុះវត្ថុរឹងជាច្រើន។ កាំរស្មីអ៊ិចត្រូវបានប្រើសម្រាប់ថតរូបភាពកាំរស្មីអ៊ិច ពិនិត្យឆ្អឹង សួត ឬដុំសាច់។ មិនមែនជាប្រភេទបច្ចេកវិទ្យាវេទមន្តអាចមើលធ្លុះសម្លៀកបំពាក់ ចំណែកឯរបស់ផ្សេងទៀតនៅដដែលនោះទេ។

ដូច្នេះហើយ នៅតែមានអ្នកជឿ។

ថ្នាំ “ព្យាបាលជំងឺល្ងង់ខ្លៅ”

នៅជប៉ុនមានសុភាសិតមួយឃ្លានិយាយថា “មនុស្សល្ងង់ស្លាប់ក៏មិនអស់ល្ងង់ដែរ” ។ ប៉ុន្តែមានផលិត​ផល​មួយ​ប្រកាស​ថា គ្រាន់​តែ​លាប​ថ្នាំ​ពី​លើ​អាច​ព្យាបាល​ជំងឺ​ល្ងង់​ខ្លៅ​បាន។

ឈ្មោះរបស់វាគឺ Baka Naoru (តាមន័យត្រង់គឺ៖ ព្យាបាលជំងឺល្ងង់ខ្លៅ) ។ ជាឈ្មោះដែលដោះស្រាយ​ចំ​គោល​ដៅ។

ប្រសិនបើមានប្រភេទថ្នាំបែបនេះមែន នោះពិភពលោកនឹងមិនមាននរណាឈឺក្បាលទៀតឡើយ។ ប៉ុន្តែគួរឲ្យហួសចិត្តត្រង់ថា ប្រហែលជាព្រោះតែ… ល្ងង់ទើបមនុស្សចំណាយប្រាក់ទិញ Baka Naoru! 

នេះជាអន្ទាក់ដ៏ល្អឥតខ្ចោះ។

ក្រៅពីនេះ នៅមានផលិតផលចម្លែកៗជាច្រើនផ្សេងទៀតដែលត្រូវបានចុះផ្សាយនៅលើទស្សនាវដ្តី។ ឧទាហរណ៍ដូចជា៖ ឧបករណ៍ទាញជើងដើម្បីបង្កើនកម្ពស់ (តាមពិតទៅគ្រាន់តែជាខ្សែ​ស្ព្រីងសម្រាប់ទាញជើងប៉ុណ្ណោះ) ខោទ្រនាប់មានមុខងារជួយពង្រីកប្រដាប់ភេទ ឬ cassette ដែល​មាន​ប្រភេទ​តន្ត្រី​ឲ្យតែស្តាប់ជាមួយគ្នានឹងធ្វើឲ្យមនុស្សស្រីលង់ស្នេហ៍បុរស​ម្នាក់​នោះ។

ជាការពិតណាស់ គ្រប់យ៉ាងសុទ្ធតែជាផលិតផលបោកប្រាស់។

ប្រសិនបើក្រឡេកទៅមើលផលិតផលទាំងនេះ ប្រហែលជាយើងសួរថា៖

“ប្រជាជនជប៉ុនសម័យនោះ ជាពិសេសបុរសៗ តើសុទ្ធតែជាអ្នកដែលងាយនឹងចាញ់បោកបែបនេះ​មែន​ទេ?”

ប៉ុន្តែតាមពិតទៅ នៅសម័យនោះមានល្បិចជាច្រើនដែលរហូតមកដល់ពេលនេះពិបាកនឹងប្រើបាន​ទៀត​ខ្លាំង​ណាស់។

ឧទាហរណ៍ សូម្បីតែផលិតផលដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែដឹងថាមិនសមហេតុផល ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម​នៅ​តែ​ដាក់​រូប​ថត ឈ្មោះ​អាយុ និង​សក្ខីកម្ម​ពី​អ្នក​ដែលបានប្រើផលិតផល ហើយទទួលបានជោគជ័យ។ ចំណុចនេះធ្វើឲ្យមនុស្សជាច្រើនគិតថា “ប្រហែលជាវាពិតជាមានប្រសិទ្ធិភាព​មែន?” 

ជាការពិតណាស់ ឈ្មោះ និងព័ត៌មានដែលបានបង្ហោះសុទ្ធតែក្លែងក្លាយ។

មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណឹង ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មថែមទាំងបញ្ចូលឃ្លាមួយចំនួនដែលហាក់បីដូចជាគួរឲ្យទុក​ចិត្ត “ត្រូវបាន NASA ទទួលស្គាល់” ឬ “ផលិតនៅប្រទេសបារាំង” ។

ហើយគ្រប់យ៉ាងសុទ្ធតែជាការកុហក។

ម្យ៉ាងវិញទៀត ដែលថាការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មទាំងនេះមាននៅលើទស្សនាវដ្តី ជាពិសេសគឺទស្សនាវដ្តី​​សៀវ​ភៅ​​រឿង​ជា​គំនិត​ដ៏​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ។

ក្នុងសៀវភៅរឿង តួឯកប្រុសមានកម្លាំងរឹងមាំ ឡូយឆាយ និងមានមនុស្សស្រីជាច្រើនស្រលាញ់ចូល​ចិត្ត។ បន្ទាប់ពីអានរឿងទាំងនេះ ក្មេងប្រុសដែលទើបធំដឹងក្តីតែងប្រាថ្នាថាខ្លួននឹងធ្វើបាន​ដូច្នេះ ស្រាប់តែត្រូវការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មទាំងនេះទាក់ទាញអារម្មណ៍។ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ តើកន្លែងបោះពុម្ពផ្សាយទស្សនាវដ្តីនៅ​សម័យ​នោះ​ជា​ជន​ឃុប​ឃិត​មែន​ទេ?

ទោះជាយ៉ាងណា ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មទាំងនោះពោរពេញដោយល្បិចដែលត្រូវបានរចនាឡើងធ្វើឲ្យ​អ្នក​អាន​ជឿ និង​ចំណាយ​ប្រាក់។

នោះជាទម្រង់អាជីវកម្មដ៏អាក្រក់ ដោយផ្តោតទៅលើក្មេងប្រុសដែលកំពុងប្រមើស្រមៃ។

យ៉ាងណាមិញ អ្នកទិញទំនិញនៅសម័យនោះហាក់បីដូចជាមិនបានដាក់ពាក្យបណ្ដឹងច្រើននោះទេ។

ប្រហែលជាដោយសារតែភាពខ្មាស់អៀន។

ដូច្នេះហើយ ក្មេងប្រុសដែលពោរពេញដោយក្តីស្រមៃ ប៉ុន្តែក្តីស្រមៃបែរជារលាយបាត់ បានធំដឹងក្តីបន្ទាប់​ពី​ទទួល​យកការ​បាត់​បង់​ចំនួន​ទឹក​ប្រាក់​នោះ។

ខ្ញុំផ្ទាល់មិនធ្លាប់ទិញផលិតផលទាំងនេះឡើយ។

មិនមែនដោយសារតែខ្ញុំឆ្លាតជាងអ្នកដទៃនោះទេ។ គ្រាន់តែពេលនោះខ្ញុំនៅតូចពេក មិនមានប្រាក់​គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ទិញរបស់ទាំង​នោះ។ ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​កើត​មុន​នោះ​ប្រហែល ១០ ឆ្នាំ ខ្ញុំ​ប្រហែលជា​ទិញ​ទំនិញ​ទាំង​នោះ។

ហើយផលិតផលដែលខ្ញុំនឹងទិញ… នោះ​ជា​ការសម្ងាត់។

Abe Kengo