ហេតុអ្វីបានជាបុរសនៅសម័យ Edo បែរជាទៅផ្ទះបន?
ហេតុអ្វីបានជាបុរសនៅសម័យ Edo បែរជាទៅផ្ទះបន?
នៅសម័យកាលដែលមានអ្នកចម្បាំងសាមូរ៉ៃដើរឆ្លងកាត់តាមដងផ្លូវ តំបន់នេះជាផ្នែកមួយនៃទីក្រុង Tokyo ដែលធ្លាប់មានឈ្មោះហៅថា Edo ហើយក៏ជាទីក្រុងដ៏រីកចម្រើនបំផុតនៅលើពិភពលោកផងដែរ។
នេះជាតំបន់ដែលមានដង់ស៊ីតេប្រជាជនច្រើន ដែលច្រើនលើសពីទីក្រុងឡុងដ៍ និងប៉ារីសនាសម័យនោះទៅទៀត។
ដូច្នេះហើយ ប្រសិនបើហៅ Edo ថាជារាជធានីដ៏អស្ចារ្យបំផុតនៅលើពិភពលោកក៏មិនមែនជាការបំផ្លើសនោះដែរ។
កន្លែងណាមានមនុស្សច្រើន កន្លែងនោះប្រាកដជាមាននិស្ស័យស្នេហ៍។
ទោះជាយ៉ាងណា…
សម្រាប់បុរស Edo គឺជាកន្លែងដ៏ឃោរឃៅបំផុត។ មិនមែនគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែអាចរកឃើញគូស្នេហ៍ ហើយរៀបការនោះទេ។
មូលហេតុនៃបញ្ហាស្ថិតនៅលើអតុល្យភាពរវាងបុរស និងស្រ្តីមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំង។ ចំនួនបុរសច្រើនជាងមនុស្សស្រីទ្វេដង។
លើសពីនេះ ចំនួនបុរសវ័យក្មេង – ក្នុងវ័យដែលពួកគេចង់មានទំនាក់ទំនងស្នេហា និងចង់រៀបការមានចំនួនច្រើនពេក – ដែលធ្វើឲ្យបុរសទាំងនោះស្ថិតក្នុងស្ថានភាពមិនអំណោយផល។
មូលហេតុដែលបណ្តាលឲ្យកើតមានអតុល្យភាពបែបនេះដោយសារតែ Edo នាសម័យនោះជាតំបន់ដែលមានការងារច្រើន។
បុរសវ័យក្មេងដែលមកពីគ្រប់ទិសទីប្រមូលផ្តុំគ្នាទៅកាន់រាជធានីដើម្បីរកប្រាក់ចិញ្ចឹមជីវិត។ ចំណែកឯស្រ្តី កម្រនឹងចាកចេញពីស្រុកកំណើតទៅរកប្រាក់ចិញ្ចឹមជីវិតខ្លាំងណាស់។
លទ្ធផលចំនួនបុរសដែលមានរាងកាយមាំមួនកាន់តែច្រើនឡើង ដែលបណ្តាលឲ្យអត្រាបុរស និងស្រ្តីក្នុងវ័យរៀបការកាន់តែមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំង។
ទោះបីជាយើងដឹងថា នៅទីណាក៏ដោយតែងតែមានមនុស្សគ្រប់ប្រភេទ យ៉ាងណាមិញ ប្រជាជនសម័យ Edo ល្បីថាមានចរិតឆេវឆាវ និងសម្តីត្រង់។ ទាំងបុរស និងស្ត្រីសុទ្ធតែមានចរិតឆេវឆាវបែបនេះ។
ប្រហែលជាយុវជនដែលមកពីជនបទលើកដំបូងទៅកាន់ Edo ប្រាកដជាធ្លាប់ភិតភ័យព្រោះតែអត្តចរិតឆេវឆាវ និងកាចរបស់មនុស្សស្រីនៅរាជធានី។
ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ គោលបំណងចង់ជួប និងរៀបការហាក់បីដូចជាមិនអាចទៅរួចនោះទេ។ ដូច្នេះហើយ បុរសជាច្រើនបានចំណាយប្រាក់រកចៅមហា ដើម្បីរៀបចំការណាត់ជួបគ្នា។
ខណៈដែលមនុស្សប្រុសអន្ទះសារចង់រកគូស្នេហ៍ ដើម្បីបង្កើតគ្រួសារ ផ្ទុយទៅវិញ ខាងស្រ្តីបែរជាចំណាយពេលជ្រើសរើសដោយសន្សឹមៗទៅវិញ។
មនុស្សប្រុសច្រើនដូច្នេះ សិទ្ធិសម្រេចប្រាកដជាស្ថិតលើមនុស្សស្រី។ មនុស្សម្នាក់នេះមិនពេញចិត្ត នៅមានអ្នកផ្សេងទៀត។
ប៉ុន្តែបុរសមិនមានសំណាងនោះទេ ដូច្នេះពួកគេគ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីប្រថុយប្រថានគ្រប់យ៉ាងដើម្បីចាប់យកឱកាសឡើយ។
ប្រសិនបើមិនចូលចិត្ត ភាគីដែលមិនពេញចិត្តចង់បដិសេធភាគច្រើនជាស្រ្តី។
មនុស្សជាច្រើននៅតែស្រមៃគិតដល់ប្រទេសជប៉ុនកាលពីសម័យមុនជាកន្លែងដែលបុរសងើយក្បាលខ្ពស់ ចំណែកឯមនុស្សស្រីជាអ្នកដែលឈរនៅពីក្រោយ លះបង់ដោយស្ងៀមស្ងាត់។
ប៉ុន្តែដោយឡែកនៅ Edo…
គ្រប់យ៉ាងហាក់បីដូចជាផ្ទុយទៅវិញ។
ទោះបីជាខំប្រឹងយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅតែមិនអាចរកឃើញដៃគូជីវិត មនុស្សប្រុសដ៏គួរឲ្យណិតទាំងនោះត្រូវបង្ខំចិត្តទៅរកផ្ទះបន។
នៅសម័យ Edo ពេលនោះមានផ្ទះបន និងកន្លែងកម្សាន្តគ្រប់ប្រភេទ។ ផ្ទះបនទាំងនេះបានក្លាយជាឋានសួគ៌សម្រាប់បុរសឯកោជាច្រើន ជាមនុស្សដែលមិនអាចរកឃើញដៃគូជីវិត។
និយាយពីចរិតរបស់ប្រជាជន Edo ខ្ញុំបែរជានឹកឃើញរឿងចាស់ក្នុងគ្រួសាររបស់ខ្លួន។
ជីដូនខាងម្តាយរបស់ខ្ញុំមានដើមកំណើតជាប្រជាជន Edo ច្រើនជំនាន់ ទោះបីជានៅពេលដែលគាត់កើតមក តំបន់នេះត្រូវបានប្តូរឈ្មោះទៅជាទីក្រុង Tokyo ក៏ដោយ។
ទោះជាយ៉ាងណា ដូចមនុស្សជាច្រើននៅសម័យ Edo ដែរ ចរិតឆេវឆាវ និងសម្តីត្រង់មិនខ្លាចចិត្តរបស់លោកយាយនៅតែគួរឲ្យខ្លាចដដែល។
កាលនៅរស់ ឪពុករបស់ខ្ញុំធ្លាប់រៀនដើម្បីយកវិញ្ញាបនបត្រផ្នែកធ្វើត្រីក្រពត។
ដោយសារតែត្រីក្រពតមានជាតិពុល ប្រសិនបើចង់ធ្វើត្រីនេះត្រូវមានសញ្ញាបត្រ ដូច្នេះថ្ងៃណាក៏ឪពុករបស់ខ្ញុំហាត់វះត្រីជារៀងរាល់ថ្ងៃដែរ។
នៅពេលនោះ ឪពុករបស់ខ្ញុំជិតបញ្ចប់វគ្គសិក្សាទៅហើយ ជំនាញក៏ស្ទាត់ផងដែរ ហើយថែមទាំងអាចធ្វើត្រីដោយសុវត្ថិភាព។
មានម្តងឪពុកខ្ញុំងាកទៅសួរជីដូនខ្ញុំថា៖
- “តើម៉ាក់ចង់ភ្លក់ត្រីក្រពតបន្តិចដែរទេ?”
ឪពុកខ្ញុំទើបតែនិយាយចប់ ជីដូនខ្ញុំក៏ស្រែកឡើងថា៖
- “តើនរណាទៅហ៊ានហូបត្រីដែលធ្វើពីអ្នកដែលមិនទាន់មានសញ្ញាបត្រទៅ?”
ជីដូនរបស់ខ្ញុំបាននិយាយត្រង់ៗបែបនេះ មិនខ្លាចចិត្ត ឬខ្វល់ខ្វាយពីអារម្មណ៍របស់នរណាម្នាក់ឡើយ។
ប្រសិនបើរូបភាពរបស់ស្ត្រីជប៉ុនក្នុងក្រសែភ្នែករបស់ពិភពលោកជាមនុស្សដែលមានភាពទន់ភ្លន់ ស្លូតបូត និងខ្មាសអៀន។
ចំណែកឯស្រ្តី Edo ប្រាកដជាផ្ទុយគ្នាទាំងស្រុង។
គ្រាន់តែគិតដល់ការលំបាកដែលបុរសនៅសម័យ Edo ត្រូវស៊ូទ្រាំ អាចនឹងធ្វើឲ្យយើងមានអារម្មណ៍អាណិត។
តើភាពអត់ធ្មត់របស់បុរសជប៉ុននាសម័យសព្វថ្ងៃកើតចេញពីការហ្វឹកហាត់ក្នុងអំឡុងពេលនោះមែនទេ?
ប្រសិនបើកើតនៅសម័យ Edo ជាកន្លែងដែលពិបាកនឹងរកបានដៃគូជីវិត។ តើអ្នកនឹងធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីស្វែងរកគូដណ្តឹង?
Abe Kengo
