អ្នកមានអាចទិញយកឋានៈជាសាមូរ៉ៃ ប៉ុន្តែ​មិន​អាច​ទិញ​ស្មារតី​​របស់​អ្នក​ចម្បាំង​នោះ​ទេ

អ្នកមានអាចទិញយកឋានៈជាសាមូរ៉ៃ ប៉ុន្តែ​មិន​អាច​ទិញ​ស្មារតី​របស់អ្នក​ចម្បាំង​នោះ​ទេ។

ក្នុងសម័យកាល​ដែល​ប្រទេស​ជប៉ុន​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ការ​គ្រប់​គ្រង​របស់​វណ្ណៈ​អ្នក​ចម្បាំង ពោល​គឺសម័យ Edo ឋានានុ​ក្រម​សង្គម​ត្រូវបានកំណត់យ៉ាង​តឹង​រ៉ឹង។ ឋានៈសង្គមត្រូវបានបែងចែកជាបួនវណ្ណៈ​គឺ សាមូរ៉ៃ កសិករ សិប្បករ និង​ពាណិជ្ជករ។ ហើយឋានៈទាំងនោះត្រូវបានបន្តទៅឲ្យកូនចៅ ឪពុក​បន្ត​ឲ្យ​កូន មិន​អាច​ផ្លាស់​ប្តូរ​នោះ​ទេ។

ដូច្នេះហើយ មិនថាទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនយ៉ាងណា គុណធម៌​ល្អ ឬមានកម្លាំងខ្លាំងប៉ុណ្ណានោះទេ អ្នកដែល​មក​ពី​វណ្ណៈ​ផ្សេង​ទៀតមិនអាចឈានជើងចូល​វណ្ណៈ​សាមូរ៉ៃ​បាន​ឡើយ។

ទោះជាយ៉ាងណា នៅតែមានមនុស្សជឿថា មាសប្រាក់អាចបើកផ្លូវទាំងអស់បាន។

អ្វីដែលច្បាប់មិនអនុញ្ញាត ពួកគេយកប្រាក់ទៅដណ្តើមយក។

អ្វីដែលខ្សែលោហិតមិនអាចផ្តល់ឲ្យបាន ពួកគេប្រើទ្រព្យសម្បត្តិដើម្បីទិញយក។

ចាប់តាំងពីពេលនោះមកលេចវត្តមានរបស់ “សាមូរ៉ៃ” ដែលមានតែឈ្មោះ ប៉ុន្តែមិនមានស្មារតីជាអ្នកចម្បាំងមួយរូបនោះទេ។

ដូច្នេះសុរបទៅ តើឋានៈត្រូវបានកំណត់ដោយពូជពង្ស ខ្សែស្រឡាយ ឬដោយសារចរិតលក្ខណៈរបស់​មនុស្ស​ម្នាក់?

នោះជាប្រធានបទដែលយើងនឹងស្វែងយល់តាមរយៈរឿងរ៉ាវនៅថ្ងៃនេះ។

នៅចុងសម័យកាល Edo បន្ទាប់ពីសន្តិភាពជិតពីររយហុកសិបឆ្នាំ ដោយសារសន្តិភាពនោះបានធ្វើឲ្យសាមូរ៉ៃជាច្រើនធ្លាក់ក្នុងសភាពក្រីក្រ។

ក្រៅពីកាន់ដាវការពារប្រទេសជាតិ សាមូរ៉ៃថែមទាំងកាន់តំណែងក្នុងរដ្ឋាភិបាលផងដែរ។ យ៉ាង​ណា​មិញ ការងារមិនច្រើននោះទេ រាជការបែងចែកការងារតាមវេនដើម្បីឲ្យមនុស្សជាច្រើនប្តូរ​វេន​គ្នា​ធ្វើ ដែល​បណ្តាល​ឲ្យ​ប្រាក់ខែ​របស់​មនុស្ស​ម្នាក់ៗ​ទទួល​បាន​តិច​តួច​បំផុត។

ជាការពិតណាស់ នេះគ្រាន់តែជាស្ថានភាពរបស់វណ្ណៈសាមូរ៉ៃថ្នាក់ទាបប៉ុណ្ណោះ។

ទោះបីជាមានស្ថានភាពក្រីក្រក៏ដោយ ពួកគេមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យធ្វើពាណិជ្ជកម្ម ឬធ្វើការនៅ​តាម​ផ្សារ​ដូច​ជា​ឈ្មួញ​នោះ​ទេ។ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែអាចធ្វើសិប្បកម្មសាមញ្ញៗនៅផ្ទះ ឬខ្ចីប្រាក់ពីឈ្មួញ​អ្នកមានដើម្បីរស់រានមានជីវិតប៉ុណ្ណោះ ដោយរស់នៅក្នុងជីវិតដ៏លំបាកបំផុត។

ផ្ទុយទៅវិញ ក្នុងសម័យកាលសន្តិភាពនោះ វណ្ណៈពាណិជ្ជករកាន់តែមានទ្រព្យសម្បត្តិស្តុកស្តម្ភឡើង​ៗ។

ទ្រព្យសម្បត្តិកើនឡើងមិនឈប់ ពួកគេស្លៀកពាក់សូត្រ បរិភោគអាហារឆ្ងាញ់ៗ រាល់ថ្ងៃមានពេលនៅ​ជិត​ស្រី​ស្អាត ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​ដើរ​ឆ្លង​កាត់​សុទ្ធ​តែ​ងាក​មក​មើល។

ប៉ុន្តែនៅទីបំផុត នៅតែមានរឿងមួយដែលពួកគេមិនអាចយកបាន ដែលធ្វើឲ្យពួកគេតែងតែប្រាថ្នាចង់បាន។

នោះគឺជាសិទ្ធិអំណាចរបស់សាមូរ៉ៃ។

ទោះបីជាក្រដល់កម្រិតណា សាមូរ៉ៃនៅតែនាំមុខប្រព័ន្ធវណ្ណៈ។ ពាណិជ្ជករមិនថាមានទ្រព្យសម្បត្តិ​ប៉ុណ្ណា​នៅ​តែ​ត្រូវ​ឱន​ក្បាល​គោរព​ពួក​គេ។ ហើយនោះជាអ្វីដែលអ្នកមានជាច្រើនមិនអាចទទួល​យក​បាន។

ដូច្នេះហើយ ពាណិជ្ជករដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនមានបំណងចង់បានអំណាច បានយកមាសមួយចំនួនធំទៅឲ្យសាមូរ៉ៃដែលក្រីក្រ សុំធ្វើជាកូនចិញ្ចឹម។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ទោះបីជាមិន​មានសាច់ឈាមតែមួយក៏ដោយ ពួកគេនៅតែមានឈ្មោះជាកូនប្រុសរបស់សាមូរ៉ៃ បានក្លាយជា​សាមូរ៉ៃ​ដោយស្វ័យប្រវត្តិ និងទទួលបានសិទ្ធិអំណាចដែលឋានៈនោះផ្តល់ឲ្យ។

បន្ទាប់ពីទទួលបានឋានៈនោះ ពួកគេចាប់ផ្តើមដើរអួតអាងតាមដងផ្លូវដូចជាអ្នកចម្បាំងមួយរូប ដោយ​មាន​ភាព​រីក​រាយ និងមោទនភាពចំពោះរឿងនោះ។

ទោះបីជាមានឋានៈជាសាមូរ៉ៃ ប៉ុន្តែពួកគេមិនធ្លាប់ត្រូវបានបណ្តុះនូវក្រមសីលធម៌របស់អ្នកចម្បាំង​នោះទេ ហើយក៏មិនធ្លាប់ឆ្លងកាត់ការហ្វឹកហាត់ដាវយ៉ាងតឹងរ៉ឹងនោះដែរ។ យ៉ាងណាមិញ នៅ​លើក្រដាសស្នាមពួកគេនៅតែជាសាមូរ៉ៃ។ ដូច្នេះហើយ ទោះបីជាមនុស្សធម្មតាក្នុងចិត្តមើល​ងាយ​ក៏​មិន​ហ៊ាន​សើច​ចំអក​ដោយ​បើក​ចំហរ​ដែរ។

សាមូរ៉ៃពិតប្រាកដនឹងមិនប្រើប្រាស់ឋានៈក្រអឺតក្រទមនោះឡើយ។

ពួកគេមានសិទ្ធិយកដាវតាមខ្លួន មានកម្លាំងខ្លាំងជាងមនុស្សធម្មតាដោយពឹងលើការហ្វឹកហាត់យ៉ាងតឹងរ៉ឹងអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។ ប៉ុន្តែដាវនោះ​មិន​មែន​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដើម្បី​បំភិតបំភ័យ ឬគាបសង្កត់មនុស្សទន់ខ្សោយនោះទេ។ កម្លាំងខ្លាំងរបស់សាមូរ៉ៃគឺដើម្បីការពារមនុស្សគ្មាន​ទីពឹង។

មិនថាជីវិតក្រយ៉ាងណានោះទេ ពួកគេត្រូវបានបង្រៀនថា ដាច់ខាតមិនអាចបាត់បង់ស្មារតីរបស់អ្នកចម្បាំងមួយរូបនោះឡើយ។

មាសប្រាក់អាចទិញឋានៈបាន ប៉ុន្តែមិនអាចទិញស្មារតីរបស់សាមូរ៉ៃពិតប្រាកដមួយរូបនោះទេ។

ត្រង់ចំណុចនេះ សូមក្រឡេកមកមើលរឿងរ៉ាវនេះបានឆ្លុះបញ្ចាំងយ៉ាងណាក្នុងសម័យសព្វថ្ងៃ យើង​ប្រាកដ​ជា​ឃើញ​ចំណុចជាច្រើនគួរគិតពិចារណា។

ទោះបីមានងារជា “នាយក” ដូចគ្នាក៏ដោយ អ្នកខ្លះបង្កើតទ្រព្យសម្បត្តិដោយបាតដៃទទេ អ្នកខ្លះចំណាយ​ពេល​អស់មួយជីវិតលះបង់ដើម្បីក្រុមហ៊ុន ដោយយល់ពីតម្លៃស្នូលនីមួយៗទើបទទួលបានភារកិច្ច។

ប៉ុន្តែក៏មានអ្នកខ្លះគ្រាន់តែពឹងលើការបង្កើតទំនាក់ទំនងអាចឈានដល់ចំណុចកំពូលនៃអំណាច ឬ​ទទួល​បាន​តួនាទី​ណា​មួយសម្រាប់បម្រើគោលបំណងអាជីវកម្មប៉ុណ្ណោះ។

សុទ្ធតែទទួលបានតំណែងដូចគ្នា មិនមែនគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែជាអ្នកដឹកនាំពិតប្រាកដនោះទេ។

ឋានៈអាចនឹងត្រូវបានផ្តល់ឲ្យ តំណែងអាចនឹងត្រូវបានរៀបចំ។ ទោះជាយ៉ាងណា សេចក្តីថ្លៃថ្នូរ សមត្ថភាព និងការគោរពរបស់អ្នកដ៏ទៃ មិនអាចទិញដោយអំណាច ឬប្រាក់នោះទេ។

កុំទុកឲ្យឋានៈបិទបាំងភ្នែករបស់ខ្លួន អ្វីដែលសំខាន់មិនមែនជានាមប័ណ្ណដែលពួកគេកាន់លើដៃនោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​​ជា​មនុស្ស​ពិត​ដែល​នៅ​ពី​ក្រោយ​ឋានៈ​នោះ។

ពីបុរាណរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ អ្វីដែលបានកំណត់និយមន័យរបស់សាមូរ៉ៃមិនមែនជាដាវដែលនៅក្បែរខ្លួន ឬឋានៈដែលត្រូវបានកត់ត្រា​ក្នុង​ខ្សែ​ស្រឡាយ​គ្រួសារ​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែជាភាពក្លាហាន និងសុចរិតភាព​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត។

ចូរចងចាំចំណុចនេះ… ហើយត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នជានិច្ចចំពោះ “សាមូរ៉ៃក្លែងបន្លំ” ដែលមាននៅគ្រប់​ទីកន្លែង​ជុំវិញ​ខ្លួន។

Abe Kengo