អ្នកទោសសង្គ្រាមជប៉ុន និងមោទនភាពជាតិទាំងដែលត្រូវបង្ខំឲ្យធ្វើការក៏ដោយ

អ្នកទោសសង្គ្រាម​ជប៉ុន និង​មោទនភាព​ជាតិ​ទាំង​ដែល​ត្រូវ​បង្ខំឲ្យធ្វើការក៏ដោយ។

ក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ ទាហានជប៉ុនមួយចំនួនធំត្រូវបានចាប់ធ្វើជាអ្នកទោសសង្គ្រាម​​នៅ​សហភាព​សូវៀត។ ទោះបីជាប្រឈមនឹងស្ថានភាពត្រូវបង្ខំឲ្យធ្វើការ ពួកគេនៅតែខំប្រឹង​​អស់​ពី​សមត្ថភាព ដើម្បីសម្រេចបាននូវភាពល្អឥតខ្ចោះក្នុងការងារ តាមរយៈការធ្វើការ​ថែម​ម៉ោងដោយមិនចាំបាច់មានបញ្ជា ឬទាមទារប្រាក់ឧបត្ថម្ភនោះទេ។

ទាំងនេះជារឿងរ៉ាវនិយាយពីស្មារតីខិតខំប្រឹងប្រែង និងការលះបង់ចំពោះសិប្បកម្មរបស់អ្នកទោសសង្គ្រាមកាលពីសម័យមុន ចូរយើងតាមដានទាំងអស់គ្នា។

មហោស្រព Navoiy នៅ Uzbekistan សព្វថ្ងៃនេះ ដើមឡើយជាអគារសំខាន់មួយដែលត្រូវបាន​សាង​សង់ឡើងដើម្បីរំលឹកខួបលើកទី ៣០ នៃបដិវត្តន៍រុស្ស៊ី។ ដោយសារតែសង្គ្រាមទើបត្រូវពន្យារពេល អ្នកទោសសង្គ្រាមជប៉ុនត្រូវបានដាក់ពង្រាយដើម្បីពន្លឿនការសាងសង់។ ភារកិច្ចដែលដាក់​ចេញឲ្យពួកគេគឺបញ្ចប់គម្រោងទាន់ពេលវេលា។ ក្រោមសម្ពាធពេលវេលាយ៉ាងខ្លី ការធ្លាក់ចុះនូវគុណភាពក្នុងកម្រិតណាមួយជារឿង​ដែល​មិន​អាច​ជៀស​ផុត។ ទោះជាយ៉ាងណា អ្នកទោសសង្គ្រាម​ជប៉ុនបានជ្រើសយកវិធីសាស្រ្តខុសគ្នាទាំងស្រុង ដោយកំណត់ស្តង់ដារគុណភាពយ៉ាងតឹង​រ៉ឹងបំផុត។

ដោយប្រឈមមុខនឹងកាលកំណត់ដ៏តឹងរ៉ឹង ប្រសិនបើផ្តោតសំខាន់ពេកលើចំណុចលម្អិតអាចបណ្តាលឲ្យយឺតពេល អ្នកទោសសង្គ្រាមជប៉ុនបានបន្ថែមម៉ោងធ្វើការដើម្បីបញ្ចប់ស្ថាបត្យកម្មនីមួយៗ។ ពួកគេសុខចិត្តស៊ូទ្រាំនឹងការលំបាកដើម្បីបង្កើតបានជាសំណង់ដែលពួកគេមានមោទនភាព។

ដោយដឹងថា ទោះបីជាមានទាំងអ្នកទោសសង្គ្រាមអាល្លឺម៉ង់ និងអុីតាលីធ្វើការនៅក្នុងតំបន់នេះក៏ដោយ ប៉ុន្តែ​មាន​តែ​ក្រុម​អ្នក​ទោស​ជប៉ុន​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​​ថែម​​ម៉ោង​​ដើម្បី​បង្កើន​គុណភាព​សំណង់។

អ្វីដែលគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលជាងនេះទៅទៀត នេះមិនមែនជាការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់បុគ្គលមួយចំនួន​តូចនោះទេ ប៉ុន្តែជាការឯកភាពគ្នារបស់សមាជិកភាគច្រើន។ ក្នុងស្ថានភាពរបស់កម្មករដែល​ត្រូវបង្ខំឲ្យធ្វើការ ការបន្ថែមសម្ពាធការងារដោយស្ម័គ្រចិត្តជារឿងដែលកម្រណាស់បើតាមស្តង់​ដារ​ធម្មតា។

ដោយផ្អែកលើស្មារតីនោះ គម្រោងនេះត្រូវបានបញ្ចប់ទាន់ពេលវេលា និងមានគុណភាពលើសពីការ​រំពឹង​ទុក ដោយទទួលបានការសរសើរ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ពី​អាជ្ញាធរ​មូល​ដ្ឋាន និងប្រជាពលរដ្ឋ។

ជាការពិតណាស់ ទោះបីជាធ្វើការថែមម៉ោងច្រើនក៏ដោយ ពួកគេក៏មិនអាចបរិភោគអាហារឆ្ងាញ់​​ជាង​នេះ​ដែរ។ ហើយក៏មិនព្រោះ​តែ​ចំណុច​នេះបានត្រឡប់ទៅស្រុកលឿនជាងមុននោះទេ។ កម្លាំង​ចិត្ត​តែមួយគត់ដែលធ្វើឲ្យពួកគេរក្សាស្តង់ដារខ្ពស់បែបនេះព្រោះតែពួកគេតែងតែគិតថា៖

“យើងមិនចង់សាងសង់សំណង់ដែលមិនល្អ ហើយត្រូវគេនិយាយថា៖ ‘នេះជាសំណង់ដែលជនជាតិជប៉ុន​សាង​សង់​នោះ​ទេ’” ។

នៅឆ្នាំ ១៩៦៦ រញ្ជួយដីដ៏ធំមួយបានបំផ្លិចបំផ្លាញតំបន់នេះ ដែលបណ្តាលឲ្យអគារនៅជុំវិញជាច្រើន​ដួលរលំ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា មហោស្រព Navoiy ស្ទើរតែមិនមានអ្វីកើតឡើងនោះទេ។ ដោយ​សារ​តែ​ព្រឹត្តិ​ការណ៍​នេះ​បាន​ធ្វើឲ្យក្លាយជារឿងរ៉ាងដែលត្រូវបាននិយាយតគ្នារហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះថា៖

“សំណង់ដែលសាងសង់ឡើងដោយជនជាតិជប៉ុនមិនដួលរលំនោះឡើយ” ។

ប៉ុន្តែអ្វីដែលសំខាន់បំផុតគឺ អ្នកដែលបានសាងសង់សំណង់ដ៏រឹងមាំនេះមិនមែនជាសិប្បករ ឬវិស្វករ​សំណង់​អាជីព​នោះ​ទេ។

ពួកគេជាអ្នកទោសសង្គ្រាម ហើយមុនពេលក្លាយជាទាហាន មនុស្សម្នាក់ៗមានវិជ្ជាជីវៈខុសៗគ្នា។ ភាគច្រើនពួកគេមិនមានចំណេះដឹង ឬបទពិសោធន៍ផ្នែកស្ថាបត្យកម្មនោះទេ។ ការដែលពួកគេអាចបញ្ចប់គម្រោងដ៏ធំបែបនេះក្នុងស្ថានភាពខ្វះខាតគឺជាសមិទ្ធផលដ៏ពិសេសបំផុត។

ទស្សនៈនៃការខិតខំប្រឹងចំពោះសិប្បកម្មនៅតែបន្តក្នុងផ្នត់គំនិតរបស់ប្រជាជនជប៉ុននាសម័យ​​នេះ ដែល​ជួយ​ឲ្យ​ម៉ាក​យីហោ “Made in Japan” រក្សា​គោល​ជំហរ​រឹង​មាំ​នៅ​ទូទាំង​ពិភព​លោក។

នៅប្រទេសកម្ពុជា យើងឃើញមានផលិតផលដែលមានដាក់ស្លាកថា “Made in Japan” ច្រើន ទោះ​​បីជាមានប្រភពមកពីប្រទេសចិនក៏ដោយ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីទំនុកចិត្តទីផ្សារចំពោះស្តង់ដារគុណ​ភាព​ដ៏​តឹងរ៉ឹង​របស់​ជប៉ុន។

ទោះជាយ៉ាងណា ចំពោះចំណុចអវិជ្ជមាន ផ្នត់គំនិតនេះពេលខ្លះក៏ប្រឈមមុខនឹងដែនកំណត់មួយ​ចំនួនផងដែរ ដូចជាថ្លៃដើមផលិតកម្មខ្ពស់​ដោយ​សារ​តែ​ផ្តោត​សំខាន់​លើ​ចំណុច​លម្អិត ឬផលិត​ផលរងការរិះគន់ខ្វះការរចនាសំបកខាងក្រៅ។ យ៉ាងណាមិញ នេះនៅតែជាមូលដ្ឋានគ្រឹះ សំខាន់​បំផុត​ខាងវិស័យឧស្សាហកម្មផលិតកម្ម។

ក្នុងបរិបទដែលមានការប្រកួតប្រជែងយ៉ាងខ្លាំងនៅលើទីផ្សារពិភពលោកនាពេលបច្ចុប្បន្ន ការបង្កើនប្រសិទ្ធភាពថ្លៃដើមផលិតកម្មបានក្លាយជាអាទិភាពចម្បង ដែលធ្វើឲ្យសាជីវកម្មជាច្រើនបង្វិលដើមទុនទៅកាន់ប្រទេសដែលមានថ្លៃពលកម្មទាប។ ទោះជាយ៉ាងណា ប្រទេសដែលទាក់​ទាញ​​ការវិនិយោគដោយផ្អែកលើតែកម្លាំងពលកម្មថោក អាចនឹងមានហានិភ័យអាជីវកម្មដក​ចេញ នៅ​​ពេល​​ដែល​​សេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសនោះរីកចម្រើន និងថ្លៃដើមកើនឡើង។

បច្ចុប្បន្នជប៉ុនកំពុងឆ្លងកាត់ដំណាក់កាលនេះ នៅពេលដែលត្រូវបង្វិលដំណើរការផលិតទៅកាន់ប្រទេសដទៃទៀត។ យ៉ាងណាមិញ ដោយរក្សាបាននូវស្មារតីសិប្បកម្មស្នូលខាងផ្នែកស្រាវជ្រាវ និងអភិវឌ្ឍន៍​បច្ចេក​វិទ្យា​ទំនើប ទើបប្រទេសនេះនៅតែអាចរក្សាបាននូវកម្លាំងប្រកួតប្រជែងនៅ​លើ​​ទីផ្សារ។

ប្រសិនបើបុគ្គលម្នាក់ៗដាក់ចេញនូវស្តង់ដារគុណភាពការងាររបស់ខ្លួនកាន់តែច្រើនឡើង សេដ្ឋកិច្ច​នឹង​រក្សា​បាន​នូវ​កំណើន​ប្រកប​ដោយ​ចីរភាព​រយៈ​ពេល​យូរ​អង្វែង។

គោលដៅឆ្ពោះទៅរកការដាក់ស្លាកថា “Made in Cambodia” គឺជាគោលដៅដ៏សក្តិសមសម្រាប់យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​ខិត​ខំ​ប្រឹង​ប្រែង។

Abe Kengo