បុរសម្នាក់កាន់ដងសន្ទូចទៅជួយសង្គ្រោះតៃវ៉ាន់
បុរសម្នាក់កាន់ដងសន្ទូចទៅជួយសង្គ្រោះតៃវ៉ាន់។
ព្រឹកមួយនៅពេលដែលព្រះអាទិត្យមិនទាន់រះ អ័ព្ទគ្របដណ្ដប់នៅលើដំបូលផ្ទះ មានបុរសវ័យកណ្តាលម្នាក់បានបើកទ្វារឈើ នៅលើដៃកាន់ដងសន្ទូចចាស់មួយ។ ឈានជើងចេញពីផ្ទះ លោកងាកមកមើលប្រពន្ធ ស្នាមញញឹមពេញទៅដោយក្តីស្រលាញ់ និយាយយឺតៗប្រាប់លោកស្រីថា “ខ្ញុំទៅស្ទូចត្រីបន្តិចណា!” និយាយរួចលោកក៏ដើរចេញទៅ។
ទោះជាយ៉ាងណា គ្មាននរណានឹកស្មានថា ការធ្វើដំណើរទៅ “ស្ទូចត្រី” ដែលខ្លួនបាននិយាយនោះ បានជួយសង្គ្រោះជោគវាសនារបស់ប្រទេសជាតិមួយដោយសម្ងាត់នោះទេ។
ហើយនេះគឺជារឿងដែលមានពិត។
និយាយពីបរិបទ នៅពេលដែលប្រទេសចិនចូលរួមសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរប្រឆាំងនឹងប្រទេសជប៉ុន ប្រទេសនេះគឺជាសាធារណរដ្ឋចិនដែលដឹកនាំដោយគណបក្សជាតិនិយម។ ក្រោយមក គណបក្សកុម្មុយនិស្តចិនបានឡើងកាន់អំណាច ដោយផ្តួលរំលំគណបក្សជាតិនិយម ហើយបង្កើតសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន។
តៃវ៉ាន់សព្វថ្ងៃនេះ គឺជាកន្លែងដែលសមាជិកនៃគណបក្សជាតិនិយមនាពេលនោះបានភៀសខ្លួនទៅក្នុងអំឡុងពេលមានចលាចល។
នៅឆ្នាំ ១៩៤៩ កងទ័ពកុម្មុយនិស្តចិនបានបើកការវាយប្រហារយ៉ាងខ្លាំងទៅលើតៃវ៉ាន់។
ស្ថានភាពនាពេលនោះធ្ងន់ធ្ងររហូតដល់ថ្នាក់មនុស្សជាច្រើនជឿថា តៃវ៉ាន់ជិតដួលរលំ។
ដោយសារតែតៃវ៉ាន់ធ្លាប់ជាផ្នែកមួយនៃប្រទេសជប៉ុនអស់រយៈពេលប្រហែល ៥០ ឆ្នាំ ដូច្នេះទីនេះជាកន្លែងដែលមានប្រជាជន និងទាហានជប៉ុនជាច្រើនរស់នៅ។ ការកត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្របង្ហាញថា នៅពេលដែលសង្គ្រាមបានបញ្ចប់ ប្រជាជនតៃវ៉ាន់បានជួយយ៉ាងពេញទំហឹងចំពោះការធ្វើមាតុភូមិនិវត្តន៍របស់ជនស៊ីវិល និងទាហានជប៉ុន។ ទំនាក់ទំនងរវាងជប៉ុន និងតៃវ៉ាន់ធ្លាប់ល្អ និងសុីជម្រៅបែបនេះ។
បន្ទាប់មក វិបត្តិបានវាយប្រហារតៃវ៉ាន់។
នៅពេលដែលឮដំណឹងថា កងទ័ពបក្សកុម្មុយនិស្តចិនបានចូលទៅតៃវ៉ាន់នៅឆ្នាំ ១៩៤៩ ហើយកោះនេះកំពុងតែដួលរលំ មានបុរសម្នាក់មិនអាចឳបដៃឈរមើលនោះទេ។ គាត់បានលក់ទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃដែលនៅសល់របស់គ្រួសារ ប្រមូលប្រាក់យកទៅជួលទូកតូចមួយ ហើយឆ្លងកាត់មហាសមុទ្រដោយសម្ងាត់។
បុរសម្នាក់នោះគឺ Nemoto Hiroshi អតីតឧត្តមសេនីយ៍ឯកនៃកងទ័ពជប៉ុន។
លោកគ្រាន់តែយកតាមដងសន្ទូចត្រីមួយ ឡើងលើទូក ហើយចេញដំណើរ។
ការធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់សមុទ្រដែលស្ទើរតែលិចទូកឈើ ប៉ុន្តែវាសនាបាននាំលោក Nemoto ទៅដល់តៃវ៉ាន់ដោយសុវត្ថិភាព។
នៅទីនោះ លោកបានក្លាយជាទីប្រឹក្សាយោធា ដោយឈរនៅពីក្រោយសេចក្តីសម្រេចស្លាប់រស់របស់យោធាតៃវ៉ាន់។
ដោយផ្អែកលើបទពិសោធន៍ប្រយុទ្ធជាច្រើននៅពេលដែលបម្រើការក្នុងជួរកងទ័ពជប៉ុនមុននោះ លោកបានជ្រើសរើសយុទ្ធសាស្ត្រដែលសាកសមបំផុតនឹងស្ថានភាពនៅតៃវ៉ាន់ ហើយបន្ទាប់មកបានបង្រៀនយុទ្ធសាស្ត្រដល់យោធានៅទីនោះ។
ដោយប្រឈមមុខនឹងគូប្រជែងដែលមានចំនួនទាហានច្រើនដូចជាបក្សកុម្មុយនិស្តចិន លោកបានផ្លាស់ប្តូរស្ថានភាពសង្គ្រាមបន្តិចម្តងៗ។
ដើមឡើយ កងទ័ពដែលត្រូវបង្ខំឲ្យដើរផ្លូវទាល់ចាប់ផ្តើមបង្វែរស្ថានភាពឡើងវិញ។
លទ្ធផលកងទ័ពរបស់បក្សកុម្មុយនិស្តចិនត្រូវបង្ខំចិត្តដកថយ សង្គ្រាមបានបញ្ចប់។ ប្រសិនបើមិនមានជ័យជម្នះនេះ ប្រហែលជាតៃវ៉ាន់សព្វថ្ងៃនេះបានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃប្រទេសចិនទៅហើយ។
ដោយសម្រេចបានជោគជ័យដ៏ធំ រដ្ឋាភិបាល និងប្រជាជនតៃវ៉ាន់បានសម្តែងការកោតសរសើរ និងដឹងគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។ យ៉ាងណាមិញ លោក Nemoto បែរជាបដិសេធមិនទទួលយកកិត្តិនាម ប្រាក់ និងឋានៈអ្វីទាំងអស់។
– ដោយគ្រាន់តែអាចតបស្នងសងគុណនៅពេលដែលពួកគេបានជួយឲ្យជនជាតិជប៉ុនត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតវិញ នោះគ្រប់គ្រាន់ហើយសម្រាប់ខ្ញុំ។
បន្ទាប់ពីនិយាយរួច លោកបានឡើងទូកត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតវិញ ក្រោយពេលធ្វើដំណើរអស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ។
ជាច្រើនឆ្នាំក្រោយមក ផ្ទះតូចមួយនៅស្រុកកំណើតជប៉ុននៅតែរង់ចាំទទួលលោកត្រឡប់មកវិញ។ នៅចំពោះទឹកមុខដ៏ភ្ញាក់ផ្អើល និងចង់ស្រក់ទឹកភ្នែករបស់ប្រពន្ធលោក ក្រោយការ “ធ្វើដំណើរ” អស់រយៈពេល ៣ ឆ្នាំ លោក Nemoto គ្រាន់តែញញឹមប៉ុណ្ណោះ។
រឿងរ៉ាវនិយាយពីគុណសម្បត្តិរបស់លោកត្រូវបានរក្សាទុកជាការសម្ងាត់កំពូលនៅក្នុងរដ្ឋាភិបាលតៃវ៉ាន់អស់រយៈពេលជាងកន្លះសតវត្សរ៍មកហើយ ដើម្បីរក្សាស្មារតីយោធា និងជៀសវាងបញ្ហាផ្នែកការទូត។ ប៉ុន្តែប្រវត្តិសាស្ត្រមិនបានបំភ្លេចឡើយ បុរសម្នាក់ដៃកាន់ដងសន្ទូចចេញដំណើរនៅឆ្នាំនោះ ដែលបានបង្ហាញពីទឹកចិត្តស្មោះត្រង់ ជាដំណើររឿងដ៏អស្ចារ្យដែលបានផ្លាស់ប្តូរប្រវត្តិសាស្ត្រដោយពាក្យសន្យារបស់យោធាម្នាក់។
ហើយប្រហែលជា ការរក្សាសម្ងាត់នោះក៏ជាបំណងប្រាថ្នារបស់លោក Nemoto ផ្ទាល់ផងដែរ។
ហើយអ្វីដែលគួរឲ្យកត់សម្គាល់ជាងនេះទៅទៀតនោះគឺថា បើទោះបីជាពេលវេលាបានកន្លងផុតទៅក៏ដោយ ទំនាក់ទំនងទ្វេភាគីរវាងតៃវ៉ាន់ និងជប៉ុននៅតែល្អយ៉ាងខ្លាំងរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ។
Abe Kengo
