បុរសដំបូងគេនៅលើពិភពលោកដែលបានថតផ្នែកខាងក្រោយនៃព្រះច័ន្ទ
បុរសដំបូងគេនៅលើពិភពលោកដែលបានថតផ្នែកខាងក្រោយនៃព្រះច័ន្ទ។
ក្នុងបរិបទគម្រោង Artemis របស់សហរដ្ឋអាមេរិកបានធ្វើឲ្យមនុស្សជាតិចាប់អារម្មណ៍ទៅលើឋានព្រះច័ន្ទម្តងទៀត រូបភាពដែលបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ពីផ្នែកខាងក្រោយនៃព្រះច័ន្ទ – ជាកន្លែងដែលយើងមិនអាចមើលឃើញពីផែនដី – ត្រូវបានបញ្ជូនត្រឡប់មកវិញ។
យ៉ាងណាមិញ តើប្រិយមិត្តទាំងអស់គ្នាដឹងទេថាមនុស្សដំបូងគេនៅលើពិភពលោកដែលបានថតផ្នែកខាងក្រោនៃព្រះច័ន្ទជាជនជាតិជប៉ុនដែរទេ?
ក្នុងសម័យកាលដែលមនុស្សជាតិមិនទាន់ធ្វើដំណើរទៅកាន់លំហអាកាស បុរសម្នាក់នេះបានថតរូបផ្នែកខាងក្រោយនៃព្រះច័ន្ទ។ តើគាត់ពិតជាអ្នកចិត្តសាស្រ្តដែលមានវេទមន្តពិសេសមែនទេ?
មនុស្សជាតិបានហោះហើរទៅកាន់លំហអាកាសលើកដំបូងនៅឆ្នាំ ១៩៦១ ។ ទោះជាយ៉ាងណា អំឡុងពេល ៣០ ឆ្នាំមុននោះ ក្នុងឆ្នាំ ១៩៣១ ធ្លាប់មានបុរសជនជាតិជប៉ុនម្នាក់បានថតរូបផ្នែកខាងក្រោយនៃព្រះច័ន្ទ។ នោះគឺជា Mita Koichi ជាមនុស្សម្នាក់ដែលមានសមត្ថភាព “សញ្ជឹងគិតរូបភាព (念写) ។
“ការសញ្ជឹងគិតរូបភាព” គឺជាសមត្ថភាពពិសេសមួយដែលអាចថតអ្វីៗដែលភ្នែកមើលមិនឃើញ ដោយផ្តោតអារម្មណ៍គិតទៅលើរបស់ទាំងនោះ។
លោក Mita ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាបានថតរូបផ្នែកខាងក្រោយនៃព្រះច័ន្ទដោយប្រើប្រាស់សមត្ថភាពនេះ។
នៅចំពោះមុខមនុស្សជាច្រើន រូបថតផ្នែកខាងក្រោយនៃព្រះច័ន្ទត្រូវបានចាក់បញ្ចាំង។ ទោះជាយ៉ាងណា ដោយសារតែនៅសម័យនោះគ្មាននរណាម្នាក់ធ្លាប់បានឃើញផ្នែកខាងក្រោយនៃព្រះច័ន្ទ ដូច្នេះមិនអាចកំណត់ពីភាពជាក់ស្តែងបានឡើយ។
នៅជប៉ុននាសម័យនោះគ្មាននរណាម្នាក់ជឿទៅលើគាត់នោះទេ មនុស្សគិតថា នោះគ្រាន់តែជាល្បិចមួយចំនួនដែលត្រូវបានរៀបចំឡើងនៅលើកាមេរ៉ា ដើម្បីបង្កើតបានជាអ្វីមួយដែលមើលទៅដូចជាផ្នែកខាងក្រោយនៃព្រះច័ន្ទប៉ុណ្ណោះ។
ក្រោយមក ពេលវេលាដែលបញ្ជាក់ពីសមត្ថភាពរបស់លោកពិត ឬមិនពិតក៏បានមកដល់។
នៅឆ្នាំ ១៩៥៩ យានអវកាស Luna 3 របស់សូវៀតបានហោះទៅផ្នែកខាងក្រោយនៃព្រះច័ន្ទ ហើយថតរូបភាព។
មនុស្សភាគច្រើននៅពេលនោះបានជឿទៅលើរឿង “ការសញ្ជឹងគិតរូបភាព” របស់លោក Mita ទៅហើយ។ ប៉ុន្តែមានមនុស្សមួយចំនួននៅតែចងចាំ ហើយរីករាយដែលនៅទីបំផុតមានឱកាសអាចផ្ទៀងផ្ទាត់បាន។
ពួកគេបានផ្ញើសំណើទៅសាកលវិទ្យាល័យសូវៀតមួយដើម្បីធ្វើការប្រៀបធៀប និងវាយតម្លៃ។
សូមក្រឡេកមកមើលរូបភាពខាងក្រោមទាំងអស់គ្នា៖
(រូបភាពនៅខាងឆ្វេងគឺជារូបភាពដែលថតដោយការសញ្ជឹងគិតរូបភាពរបស់លោក Mita ចំណែកឯរូបភាពនៅខាងស្តាំមិនមែនបានមកពី Luna 3 នោះទេ ប៉ុន្តែជារូបថតជាក់ស្តែងផ្នែកខាងក្រោយនៃព្រះច័ន្ទក្នុងឆ្នាំ ១៩៩៤)។
អាស្រ័យលើការយល់ឃើញ អ្នកប្រហែលជាយល់ឃើញថាវាស្រដៀងគ្នា ឬមិនស្រដៀងគ្នា។ ទោះជាយ៉ាងណា លទ្ធផលវិភាគបង្ហាញថាមានចំណុចស្របគ្នារហូតដល់ទៅ ៣១ ចំណុច រួមទាំងទីតាំងរណ្ដៅ (crater) ដោយបែងចែករវាងពន្លឺ និងងងឹតដោយសារភូមិសាស្ត្រ។
ដូចដែលអ្នកបានដឹងហើយថា ផ្នែកខាងមុខ និងខាងក្រោយរបស់ព្រះច័ន្ទមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំង។ នេះជារឿងពិតដែលនៅសម័យរបស់លោក Mita គ្មាននរណាម្នាក់នៅលើពិភពលោកដឹងនោះទេ។
ដូច្នេះប្រសិនបើ “ការសញ្ជឹងគិតរូបភាព” ជាការបោកប្រាស់ តើលោកអាចស្រមៃឃើញផ្នែកខាងក្រោយរបស់ព្រះច័ន្ទបានដោយរបៀបណា?
លោក Mita បានទទួលមរណភាពដោយមិនទទួលបានការជឿទុកចិត្តពីនរណាម្នាក់ ឬទាក់ទងនឹងការសញ្ជឹងគិតរូបភាពរបស់គាត់នោះទេ។
ឥឡូវនេះ យើងគ្មានវិធីសាស្រ្តអ្វីដឹងថានោះជាសមត្ថភាពពិសេសឬអត់នោះទេ។
ចុះអ្នកទាំងអស់គ្នាវិញ? តើប្រិយមិត្តជឿលើសមត្ថភាពពិសេសដែលបុរសម្នាក់នេះមានដែរទេ?
មិនត្រឹមតែការសញ្ជឹងគិតរូបភាពប៉ុណ្ណោះ នៅមានបាតុភូតជាច្រើនទៀតដែលវិទ្យាសាស្ត្រមិនអាចពន្យល់បានរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ។
ឧទាហរណ៍ដូចជាការពត់ស្លាបព្រាដោយគ្រាន់តែប្រើគំនិត ឬសមត្ថភាពផ្លាស់ទីវត្ថុពីចម្ងាយ… ភាគច្រើនត្រូវបានចាត់ទុកជាការបំភានភ្នែក។
ទោះជាយ៉ាងណា តើអ្នកធ្លាប់ឆ្លងកាត់រឿងចម្លែកទាំងនេះដោយផ្ទាល់ដែរទេ?
ខ្ញុំផ្ទាល់ធ្លាប់ឆ្លងកាត់ ពេលខ្លះខ្ញុំមានវិចារណញាណដ៏អស្ចារ្យ ឧទាហរណ៍ដូចជាសុបិនឃើញមនុស្សម្នាក់ដែលមិនបានទាក់ទងគ្នាយូរមកហើយ ហើយនៅថ្ងៃបន្ទាប់ពួកគេទូរស័ព្ទមក។ ឬទោះបីជាមិនធ្លាប់និយាយគ្នា ប៉ុន្តែខ្ញុំបែរជាដឹងច្បាស់ពីស្ថានីយ៍រថភ្លើងនៅស្រុកកំណើតរបស់មិត្តភក្តិវិទ្យាល័យម្នាក់។
មានព្រឹត្តិការណ៍ និងបាតុភូតជាច្រើន ប្រសិនបើព្រោះតែមិនធ្លាប់មើលឃើញ និងមិនអាចពន្យល់បានដោយវិទ្យាសាស្រ្តហើយចាត់ទុកថា នោះជារឿងបោកប្រាស់ តើនោះអាចជាទស្សនៈដែលមានកម្រិតពេកទេ?
ទាក់ទងនឹង “ការសញ្ជឹងគិតរូបភាព” របស់លោក Mita និងរូបថតផ្នែកខាងក្រោយព្រះច័ន្ទរបស់គាត់ តើអ្នកជឿថានោះជារឿងពិត ឬក្លែងក្លាយ?
Abe Kengo

