ចំណុចដ៏គួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនៃរថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់របស់ជប៉ុន

ថ្ងៃសុក្រ 17/04/2026 | 11:29 ព្រឹក

ចំណុចដ៏គួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនៃរថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់របស់ជប៉ុន។

នៅបណ្តាប្រទេសភាគច្រើន រថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់ជាមធ្យោបាយដឹកជញ្ជូនដែលមានអាទិភាពដឹកអ្នកជំងឺទៅកាន់មន្ទីរពេទ្យ ជាពិសេសក្នុងស្ថានភាពអាសន្ន។ ប៉ុន្តែនៅប្រទេសជប៉ុន នេះមិនត្រឹមតែជាប្រព័ន្ធ “បញ្ជូនអ្នកជំងឺទៅកាន់មន្ទីរពេទ្យ” ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងធ្វើឲ្យគេសរសើរចំពោះការយកចិត្តទុកដាក់ និងវិជ្ជាជីវៈផងដែរ។

នៅប្រទេសជប៉ុន គ្រាន់តែទូរស័ព្ទហៅលេខ ១១៩ នឹងភ្ជាប់ទៅកាន់នាយកដ្ឋានពន្លត់អគ្គីភ័យភ្លាមៗ – ជាកន្លែងដែលគ្រប់គ្រងទាំងរថយន្តពន្លត់អគ្គីភ័យ និងរថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់។ ដោយគ្រាន់តែនិយាយច្បាស់ពីតម្រូវការ ពួកគេនឹងកំណត់ស្ថានភាព ហើយបញ្ជូនរថយន្តទៅដល់ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មាននាទីប៉ុណ្ណោះ។

នៅពេលដែលហៅរថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់ ចំណុចដែលធ្វើឲ្យគេមានការភ្ញាក់ផ្អើលបំផុតគឺពេលវេលាដែលរថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់ទៅដល់កន្លែង។

ចាប់ពីពេលដែលទូរស័ព្ទហៅរហូតដល់ពេលដែលរថយន្តមកដល់ ជាទូទៅចំណាយពេលត្រឹមតែ ៧ ទៅ ៩ នាទីប៉ុណ្ណោះ។

មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណឹង សេវាកម្មនេះច្រើនតែឥតគិតថ្លៃ ហើយដំណើរការ ២៤ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ ៣៦៥ ថ្ងៃក្នុងមួយឆ្នាំ។

នៅពេលដែលទៅដល់កន្លែង ក្រុមជួយសង្គ្រោះនឹងត្រួតពិនិត្យស្ថានភាពអ្នកជំងឺភ្លាមៗ ហើយទាក់ទងទៅកាន់មន្ទីរពេទ្យដែលសមស្របបំផុត។ គ្រប់យ៉ាងដំណើរការប្រកបដោយវិជ្ជាជីវៈ និងបន្ទាន់។

ចំណុចដ៏គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍បន្ទាប់គឺឧបករណ៍នៅលើឡាន។

ឡានមានបំពាក់ម៉ាស៊ីនពិនិត្យចង្វាក់បេះដូង ម៉ាស៊ីនឆក់បេះដូង ម៉ាស៊ីនជំនួយដង្ហើម… មិនខុសអ្វីពីបន្ទប់សង្គ្រោះបន្ទាន់ខ្នាតតូចនោះទេ។

ម្យ៉ាងវិញទៀត តែងតែមានបុគ្គលិកជួយសង្គ្រោះដែលមានសមត្ថភាពខ្ពស់ទៅជាមួយ ដែលនាំមកនូវអារម្មណ៍សុវត្ថិភាពក្នុងអំឡុងពេលដ៏គួរឲ្យភ័យខ្លាចបំផុត។

ទោះជាយ៉ាងណា សូម្បីតែប្រព័ន្ធដ៏ពិសេសបែបនេះក៏ជៀសមិនផុតពីបញ្ហានោះដែរ។

ដោយសារតែឥតគិតថ្លៃ ដូច្នេះមនុស្សជាច្រើនបានប្រើប្រាស់តាមអំពើចិត្ត។

មនុស្សមួយចំនួនព្រោះតែមិនចង់ចំណាយប្រាក់ជិះតាក់ស៊ីទៅមន្ទីរពេទ្យ បែរជាទូរស័ព្ទហៅរថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់ ទាំងដែលជាក់ស្តែងមិនបន្ទាន់ក៏ដោយ។

ដូច្នេះហើយ នៅតំបន់មួយចំនួនក្នុងប្រទេសជប៉ុនចាប់ផ្តើមពិចារណាទៅលើបញ្ហាប្រមូលថ្លៃសេវាហៅរថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់។

ជាក់ស្តែងបង្ហាញថា ពាក់កណ្តាលករណីហៅរថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់នៅក្នុងប្រទេសជប៉ុនមិនមែនជាស្ថានភាពបន្ទាន់នោះទេ។

និយាយពីបញ្ហានេះ ខ្ញុំផ្ទាល់ក៏ធ្លាប់ទូរស័ព្ទហៅរថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់ម្តងផងដែរ។

នៅពេលនោះ កាលកូនស្រីរបស់ខ្ញុំមានអាយុទើបតែ ៦ ខែ នាងស្រាប់តែយំយ៉ាងខ្លាំង យំមិនឈប់រយៈពេលមួយម៉ោង។

នៅពេលដែលមើលឃើញកូនយំឡើងក្រហមមុខ ខ្ញុំភ័យស្លន់ស្លោព្រោះមិនដឹងថាមានរឿងអ្វីកើតឡើង ដោយគិតថាកូនប្រហែលជាកំពុងឈឺចាប់ខ្លាំងនៅកន្លែងណាមួយ ដូច្នេះខ្ញុំបានហៅរថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់។

នៅពេលដែលសំឡេងស៊ីរ៉ែនកាន់តែកៀកមកដល់ ខ្ញុំបីកូនរត់ចេញទៅក្រៅ។

ស្រាប់តែនៅពេលនោះ កូនក៏ស្ងាត់ឈឹង។ ប្រៀបបីដូចជាគ្មានរឿងអ្វីកើតឡើង។

ខ្ញុំស្រឡាំងកាំង ងាកទៅមើលរថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់។

បុគ្គលិកចុះពីឡាន… ចំណែកឯកូនស្រីរបស់ខ្ញុំបែរជាញញឹមយ៉ាងស្រស់ ថែមទាំងគ្រវីដៃដាក់ពួកគេ។

ចំណែកឯខ្ញុំ ដឹងតែពីឱនក្បាលសុំទោសប៉ុណ្ណោះ។

ប៉ុន្តែអ្វីដែលខ្ញុំមិនអាចបំភ្លេចបាននោះគឺអាកប្បកិរិយារបស់ពួកគេ។

មិនស្តីបន្ទោសសូម្បីតែមួយម៉ាត់ មិនសម្លឹងមើលដោយក្រសែភ្នែកថ្នាំងថ្នាក់នោះទេ។ ពួកគេនៅតែពិនិត្យឲ្យកូនរបស់ខ្ញុំដោយថ្នមៗ ហើយថែមទាំងប្រាប់ថា ប្រសិនបើមានសញ្ញាមិនធម្មតាណាមួយ សូមទូរស័ព្ទហៅពួកគេ។

គេតែងតែនិយាយថាជនជាតិជប៉ុនសោះអង្កើយ។ ត្រូវហើយ ពេលខ្លះពិតជាបែបនេះមែន។

ប៉ុន្តែក្នុងស្ថានភាពស្លាប់រស់ នៅតែមានមនុស្សយកចិត្តទុកដាក់អស់ពីចិត្ត សុខចិត្តប្រណាំងនឹងពេលវេលា ដើម្បីការពារជីវិតមនុស្ស។

ហើយប្រហែលជា… អារម្មណ៍សុវត្ថិភាពនោះទើបជាចំណុចមួយក្នុងចំណោមចំណុចដ៏មានតម្លៃបំផុតដែលប្រទេសជប៉ុននាំមក។

នៅក្នុងប្រទេសរបស់ខ្លួន នៅពេលដែលត្រូវការរថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់… តើលោកអ្នកមានអារម្មណ៍សុវត្ថិភាពដូច្នេះដែរទេ?

Abe Kengo