ជន​ជាតិ​ជប៉ុនតែ​​ម្នាក់​គត់​ដែល​ទទួល​បាន​ការ​គោរព​ដូច​ជា​អាទិទេព​នៅ​តៃវ៉ាន់

ជនជាតិជប៉ុនតែ​ម្នាក់គត់ដែល​ទទួល​បាន​ការ​គោរព​ដូច​ជា​អាទិទេព​នៅ​តៃវ៉ាន់។

គ្រប់គ្នាប្រហែលជាដឹងថា តៃវ៉ាន់ធ្លាប់ត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយជប៉ុនប្រមាណជា ៥០ ឆ្នាំ។

ប៉ុន្តែចំណុចដែលគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលគឺ ក្នុងចំណោមជនជាតិជប៉ុនដែលគ្រប់គ្រងតំបន់ទឹកដីរបស់​តៃវ៉ាន់​នា​សម័យ​នោះ មាន​បុរស​ម្នាក់​ត្រូវ​បាន​ប្រជាជន​តៃវ៉ាន់​គោរព​បូជា​ប្រៀបដូច​ជា​អាទិទេពមួយ​អង្គ។

នៅឆ្នាំ ១៨៩៥ បន្ទាប់ពីយកឈ្នះរាជវង្សឈិង ជប៉ុនបានកាន់កាប់តៃវ៉ាន់។

ទោះបីជាសម័យកាលនេះជៀសមិនផុតពីចំណុចអវិជ្ជមាន ប៉ុន្តែផ្អែកលើការអភិវឌ្ឍហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ​ដូច​ជា​ផ្លូវ​ថ្នល់ ទំនប់​ទឹក និងការអប់រំ បានជួយឲ្យទំនាក់ទំនងភាគីទាំងពីរមានស្ថេរភាព។

នៅឆ្នាំ ១៨៩៧ មន្ត្រីប៉ូលីសជនជាតិជប៉ុនម្នាក់ដែលមានឈ្មោះថា Morikawa Seijiro ត្រូវបានចាត់តាំងឲ្យទៅ​កាន់​ភូមិ​នេសាទ​ក្រីក្រ​មួយ​នៅ​តៃវ៉ាន់។

ទីកន្លែងនេះក្រីក្ររហូតដល់ថ្នាក់ប្រជាជនមិនចេះអក្សរ អាហារបរិភោគ និងសម្លៀកបំពាក់មិនគ្រប់​គ្រាន់។

នៅពេលដែលទៅដល់តំបន់នេះដំបូង Morikawa ត្រូវបានប្រជាជនទទួលស្វាគមន៍ដោយក្រសែភ្នែក​មិន​អើពើ និង​ពាក្យ​សម្ដី​គំរោះ​គំរើយ​ជា​ច្រើន។

ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ គាត់មិនបានខឹង ឬមានប្រតិកម្មអ្វីឡើយ។ លោកជ្រើសយកការរស់នៅជាមួយពួក​គេ។

ជាមួយនឹងប្រពន្ធ លោកយកតាមឧបករណ៍ដែលមានលក្ខណៈសាមញ្ញៗ ទៅកាន់វាលស្រែធ្វើការជា​មួយ​អ្នក​ភូមិ។ 

លោកបរិភោគអាហារជាមួយពួកគេ ធ្វើការជាមួយពួកគេ និងរស់នៅដូចជាមនុស្សធម្មតាម្នាក់នៅ​ក្នុង​ភូមិ។

ដោយឃើញថាកុមារមិនទទួលបានការអប់រំ លោក Morikawa បានយកប្រាក់ខែរបស់ខ្លួនដើម្បី​ទិញ​សៀវ​ភៅ ជួល​គ្រូ​បង្រៀន និង​បើក​សាលា​រៀន។

នៅពេលខ្លះ លោកថែមទាំងឈរបង្រៀនក្មេងៗទៀតផង។

ដោយបារម្ភពី​សុខភាពរបស់ប្រជាជន លោកបានជីកប្រព័ន្ធបង្ហូរទឹកដោយផ្ទាល់ ហើយបានរំលឹក​ពួកគេ​ជា​​ប្រចាំ​ថា​កុំ​ផឹក​ទឹក​ដែល​មិន​ទាន់​ដាំពុះ។

ពីមនុស្សម្នាក់ដែលមិនមាននរណាចង់នៅជិត យូរៗទៅប្រជាជនចាប់ផ្តើមទទួលយក និងជឿទុក​ចិត្ត​លោក​បន្តិច​ម្តងៗ។

បន្ទាប់មក នៅឆ្នាំ ១៩០២ លោក Morikawa ទទួលបានបញ្ជាពីរដ្ឋាភិបាល ដោយបង្ខំឲ្យប្រមូលពន្ធនេសាទពីអ្នកនេសាទ។

ទូកនេសាទនីមួយៗរបស់អ្នកនេសាទត្រូវបង់ពន្ធ។

សម្រាប់តំបន់ដែលមាន ការបង់ពន្ធនេះមិនប៉ុន្មាននោះទេ។ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកភូមិដែលក្រីក្រនៅទីនេះ កាន់តែលំបាកយ៉ាងខ្លាំង។

ដោយមានអារម្មណ៍អាណិតចំពោះប្រជាជនក្រីក្រ ប៉ុន្តែក៏មិនអាចប្រឆាំងនឹងបញ្ជាបានដែរ លោក Morikawa បានរាយការណ៍ពីស្ថានភាពជាក់ស្តែងជាច្រើនដង ដោយស្នើសុំឲ្យលុបចោលបទបញ្ជា​ប្រមូល​ពន្ធ ប៉ុន្តែសំណើត្រូវបដិសេធ។

លើកឡើងកាន់តែច្រើន តំណែងរបស់លោកកាន់តែមិនស្ថិតស្ថេរ។

ដោយដឹងថា ប្រសិនបើត្រូវបញ្ជូនទៅកន្លែងផ្សេង លោកនឹងមិនអាចបន្តការពារអ្នកភូមិបានទៀត​ឡើយ។

ហើយបន្ទាប់មក លោកបានធ្វើការសម្រេចចិត្តដែលគ្មាននរណាម្នាក់នឹកស្មានដល់។ លោកបាន​យក​ប្រាក់​ផ្ទាល់​ខ្លួនដើម្បីបង់ពន្ធទាំងអស់ឲ្យប្រជាជន។

ប៉ុន្តែ​ប្រាក់​មាន​កំណត់ ត្រឹមរយៈពេលបីខែ ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​របស់លោកអស់គ្មានសល់។ ឥឡូវនេះ លោក Morikawa គ្មាន​លទ្ធភាព​ទៀត​ឡើយ។

នៅថ្ងៃមួយ សំឡេងកាំភ្លើងបានបន្លឺឡើងនៅក្នុងភូមិ។

នៅពេលដែលគ្រប់គ្នារត់ទៅដល់ លោក Morikawa បានដេក​នៅ​ទីនោះ… នៅក្បែរពាក្យប៉ុន្មានម៉ាត់​ចុង​ក្រោយ៖

“នយោបាយឃោរឃៅនឹងបណ្តាលឲ្យប្រជាជនរងទុក្ខវេទនា” ។

បន្ទាប់ពីសរសេរពាក្យបណ្តាំរួច លោកបានបាញ់កាំភ្លើងបញ្ចប់​ជីវិត​របស់​ខ្លួន។

នៅឆ្នាំនោះលោកបានទទួលមរណភាពនៅអាយុ ៤២ ឆ្នាំ។

ក្រោយពេលលោកបានទទួលមរណភាព នៅទីបំផុតដំណឹងនៃការស្លាប់ដ៏សោកសៅនោះបានទៅដល់ត្រចៀកថ្នាក់ដឹកនាំជាន់ខ្ពស់។

នៅពេលដែលការពិតត្រូវបានលាតត្រដាង ភ្លាមៗនោះរដ្ឋាភិបាល​បាន​លុបចោល​គោលនយោបាយ​​ពន្ធ​ដារ​​ទាំង​អស់​​ដែល​​មិន​​សម​ហេតុ​ផល​​នៅ​​ទូទាំង​​តៃវ៉ាន់។

នៅទីបំផុតបំណងរបស់លោកក៏អាចសម្រេចបាន មនុស្សក្រីក្រជាច្រើនត្រូវបានសង្គ្រោះ។

ប៉ុន្តែលោក… បានចាកចេញជារៀងរហូត ហើយមិនអាចត្រឡប់មកនៅជាមួយប្រជាជនទៀតឡើយ។

ដោយនឹកឃើញពីពាក្យសម្ដីអាក្រក់ដែលខ្លួនធ្លាប់និយាយ អ្នកដែលធ្លាប់ស្អប់ និងគេចវេសពីលោក Morikawa ឥឡូវ​នេះ​មាន​ការ​សោក​ស្ដាយ​យ៉ាង​ខ្លាំង ដឹងតែពីយំយ៉ាងខ្លាំងប៉ុណ្ណោះ។

ក្នុងពិធីបុណ្យសព មនុស្សម្នាយំសោក ហើយលាគាត់។

ពេលវេលាបានកន្លងផុតទៅយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់ ក្រោយរយៈពេល ២១ ឆ្នាំបន្ទាប់ពីលោក Morikawa ទទួល​មរណភាព ជំងឺ​រាត​ត្បាត​ដ៏​ធំ​មួយ​បាន​ផ្ទុះ​ឡើង រីក​រាល​ដាល​នៅ​ទូទាំង​តៃវ៉ាន់។

នៅយប់មួយ មេភូមិនៅកន្លែងដែលលោក Morikawa ធ្លាប់រស់នៅបានសុបិនឃើញលោក។

ក្នុងសុបិនលោកបានប្រាប់មេភូមិថា៖

• “សូមប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះទឹកដែលមិនទាន់ដាំពុះ និងអាហារឆៅ” ។

នៅពេលដែលភ្ញាក់ពីសុបិនដ៏ចម្លែកនោះ នៅថ្ងៃបន្ទាប់ មេភូមិបានណែនាំឲ្យអ្នកនៅក្នុងភូមិធ្វើតាម។

លទ្ធផលភូមិនោះគឺជាកន្លែងតែមួយគត់ដែលគ្មានមនុស្សស្លាប់ដោយសារជំងឺរាតត្បាត។

តាមរយៈសុបិនរបស់មេភូមិ និងអព្ភូតហេតុដែលបានកើតឡើង អ្នកភូមិជឿថា ទោះបីជាលោក Morikawa លែង​មានជីវិតក៏ដោយ ប៉ុន្តែវិញ្ញាណរបស់លោកនៅតែស័ក្តិសិទ្ធិ និងការពារប្រជាជនរហូត​មកដល់​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ។

សព្វថ្ងៃនេះ លោកនៅតែទទួលបានការគោរពបូជានៅកន្លែងជាច្រើននៅតៃវ៉ាន់ ដែលប្រៀបដូច​ជា​អាទិទេពនៃសេចក្តីមេត្តាករុណា និងយុត្តិធម៌។

មនុស្សម្នាក់ដែលបានលះបង់ខ្លួនឯងព្រោះតែអ្នកដទៃ ទាំងដែលត្រូវលះបង់ជីវិតរបស់ខ្លួន ហើយ​ទោះ​បីជាក្រោយ​ពេល​ស្លាប់​ក៏​ដោយ នៅ​តែ​បន្ត​ការ​ពារ​ពួក​គេ។ ជាអ្វីដែលមិនមែននរណាក៏អាច​ធ្វើ​បាន​នោះ​ទេ។

ពេលវេលាបានកន្លងផុតទៅ សម័យកាលបានផ្លាស់ប្តូរ។ ឥឡូវនេះតៃវ៉ាន់បានអភិវឌ្ឍ ប្រជាជនក៏លែងក្រីក្រដូចពីមុនទៀតដែរ។ ប៉ុន្តែ​ប្រហែល​ជា​នៅ​កន្លែង​ដ៏​ឆ្ងាយ​ណា​មួយ លោក Morikawa នៅ​តែ​ឈរ​នៅ​ទីនោះ សម្លឹង​មើល​តៃវ៉ាន់​ដែល​កំពុង​រីក​ចម្រើន​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើង។

Abe Kengo