ស្រ្តីម្នាក់ដែលបានផ្តួចផ្តើមផ្លូវសម្រាប់គ្រូពេទ្យស្រីនៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន
ស្រ្តីម្នាក់ដែលបានផ្តួចផ្តើមផ្លូវសម្រាប់គ្រូពេទ្យស្រីនៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន។
- “ឋាននរកមួយនេះ… នឹងបញ្ចប់ត្រឹមខ្ញុំ” ។
ជាប្រយោគដែលធ្វើឲ្យអ្នកស្តាប់គិតស្រមៃទៅដល់ជីវិតដែលពោរពេញដោយសោកនាដកម្ម ហើយក៏ជាការចាប់ផ្តើមនៃបដិវត្តន៍ដែលនឹងផ្លាស់ប្ដូរប្រវត្តិសាស្ត្រជប៉ុនផងដែរ។
តើស្រ្តីដែលនិយាយប្រយោគនេះជានរណា? ហើយតើដំណើរជីវិតរបស់ស្រ្តីម្នាក់នេះយ៉ាងណាបែរជាធ្វើឲ្យគាត់សម្រេចចិត្តដូច្នេះ?
តួអង្គសំខាន់ក្នុងរឿងនេះមានឈ្មោះថា Ogino Ginko ។
លោកស្រីកើតនៅឆ្នាំ ១៨៥១ ក្នុងអំឡុងពេលចុងក្រោយនៃយុគសម័យសាមូរ៉ៃ ដែលជាខេត្ត Saitama សព្វថ្ងៃនេះ។
ដូចជាក្មេងដទៃទៀតដែរ កុមារភាពរបស់ Ginko គ្មានអ្វីពិសេសនោះទេ។ លោកស្រីមិនមានបំណងប្រាថ្នាចង់ក្លាយជាគ្រូពេទ្យនោះទេ គ្រាន់តែជានារីម្នាក់ដែលធំដឹងក្តីក្នុងគ្រួសារធូរធារប៉ុណ្ណោះ។
រហូតដល់ឆ្នាំ ១៨៦៨ លោកស្រីបានរៀបការជាមួយបុរសម្នាក់ដែលមកពីគ្រួសារអ្នកមាន។
ហើយចាប់តាំងពីពេលនោះ ឋាននរកបានចាប់ផ្តើម។
ដោយមានអារម្មណ៍ថាសុខភាពកាន់តែចុះខ្សោយ នៅថ្ងៃមួយ Ginko បានទៅពិនិត្យសុខភាព ហើយពិនិត្យឃើញថាខ្លួនមានជំងឺប្រមេះ (ជាជំងឺឆ្លងតាមការរួមភេទ)។
នេះជាជំងឺដែលឆ្លងពីមនុស្សម្នាក់ទៅមនុស្សម្នាក់ទៀតតាមរយៈការរួមភេទ ប៉ុន្តែមនុស្សម្នាក់គត់ដែលលោកស្រីមានទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទមានតែប្តីរបស់ខ្លួនប៉ុណ្ណោះ។ ចំណុចនេះមានន័យថាស្វាមីរបស់លោកស្រីមានទំនាក់ទំនងស្នេហាជាមួយស្ត្រីផ្សេងទៀត។
ជំងឺនេះមិនត្រឹមតែបំផ្លាញរាងកាយប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបានដណ្តើមយកសមត្ថភាពធ្វើជាម្តាយរបស់លោកស្រីទៀតផង។
ក្រោយមកមិនយូរប៉ុន្មាន អាពាហ៍ពិពាហ៍បានបែកបាក់។ ព្រោះក្នុងក្រសែភ្នែករបស់ស្វាមី និងក្រុមគ្រួសាររបស់ប្តីលោកស្រី ស្រ្តីម្នាក់ដែលមិនអាចបង្កើតកូនប្រៀបដូចជាមេមាន់ដែលមិនអាចពង គ្មានតម្លៃនោះទេ។
ភ្លាមៗនោះ កិត្តិយស អនាគត អ្វីៗទាំងអស់ហាក់បីដូចជាត្រូវបានកំទេចចោល។
ប៉ុន្តែសោកនាដកម្មមិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណឹងនោះទេ។
លោកស្រីបន្តការព្យាបាលដើម្បីប្រយុទ្ធនឹងជំងឺនេះ។ គួរឲ្យស្តាយ នៅសម័យនោះមានតែគ្រូពេទ្យប្រុសប៉ុណ្ណោះ ហើយលោកស្រីត្រូវបង្ខំចិត្តឲ្យពួកគេពិនិត្យតំបន់ស្រ្តីរបស់ខ្លួន ដែលជាការអាម៉ាស់សម្រាប់ស្ត្រីនាសម័យនោះ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលឈឺចាប់ជាងនេះទៅទៀតនោះគឺថា… ទោះបីជាបានស៊ូទ្រាំនឹងរឿងទាំងអស់នេះ ជំងឺនៅតែមិនជា។
ក្នុងសម័យកាលនោះ នៅពេលដែលកើតជំងឺឆ្លងតាមរយៈការរួមភេទ ស្ត្រីជាច្រើនសុខចិត្តស្លាប់ជាជាងទុកឲ្យគ្រូពេទ្យប្រុសពិនិត្យមើល ប៉ុន្តែបែរជាមិនអាចព្យាបាលបាន។ សុខចិត្តស្លាប់ជាជាងរស់ក្នុងភាពអាម៉ាស់គ្មានសង្ឃឹម។
ប៉ុន្តែ Ginko មិនដូច្នេះនោះទេ។
លោកស្រីបានក្រោកឈរឡើង មិនត្រឹមតែសម្រាប់ខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែសម្រាប់ស្ត្រីទាំងអស់ដែលកំពុងអស់សង្ឃឹមដូចជាលោកស្រី។
សម័យកាលសាមូរ៉ៃបានបញ្ចប់ សង្គមបានឈានចូលសម័យកាលទំនើបកម្មយ៉ាងឆាប់រហ័ស។
យ៉ាងណាមិញ ស្រ្តីនៅតែមិនមានសេរីភាពក្នុងការជ្រើសរើសអាជីពរបស់ពួកគេ ហើយផ្លូវដែលអាចធ្វើជាគ្រូពេទ្យនៅតែត្រូវបិទទាំងស្រុង។
លោកស្រីបានទៅជួបអ្នកជំនាញផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រដើម្បីសុំចូលរៀន ប៉ុន្តែត្រូវបដិសេធដោយហេតុផលថា “មិនធ្លាប់មានពីមុនមក” ។
ថែមទាំងត្រូវគេនិយាយថា៖ “ខួរក្បាលរបស់ស្ត្រីមិនស័ក្តិសមនឹងផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រនោះទេ” ។
ប៉ុន្តែលោកស្រីមិនបានបោះបង់ចោលដោយសារតែរឿងនេះឡើយ។
ដោយបានឆ្លងកាត់ឧបសគ្គជាច្រើន ពីមនុស្សស្រីម្នាក់ដែលធ្លាក់ខ្លួនឈឺទាំងវ័យក្មេង លោកស្រីបានចំណាយពេលជាងមួយទសវត្សរ៍ដើម្បីដើរតាមក្តីស្រមៃដែលហាក់បីដូចជាមិនអាចទៅរួច។
រហូតដល់អាយុ ៣៤ ឆ្នាំ នៅទីបំផុតលោកស្រីបានក្លាយជាគ្រូពេទ្យស្រីដំបូងគេដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់នៅប្រទេសជប៉ុន – ជាសមិទ្ធផលដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមក។
ទោះជាយ៉ាងណា ជាក់ស្តែងពិតជាលំបាកយ៉ាងខ្លាំង។ សង្គមនៅតែមិនទាន់សម័យ ប្រជាជនមិនជឿទុកចិត្តទៅលើគ្រូពេទ្យស្រីនោះទេ។
មិនមានកន្លែងបញ្ចេញសមត្ថភាព នៅអាយុ ៣៩ ឆ្នាំ លោកស្រីបានបោះបង់ចោលគ្រប់យ៉ាង ហើយទៅកាន់ Hokkaido ដែលជាតំបន់ស្ងាត់ជ្រងំ និងត្រជាក់ខ្លាំងនាពេលនោះ។
នៅទីនោះ លោកស្រីបានព្យាបាលជំងឺដោយឥតគិតថ្លៃដល់ប្រជាជនក្រីក្ររដែលកំពុងតស៊ូនឹងជំងឺ ជាមនុស្សដែលត្រូវគេបោះបង់ចោលដូចលោកស្រីពីមុន។
ក្រោយមក លោកស្រីបានរៀបការម្តងទៀត ហើយរួមដំណើរជាមួយនឹងស្វាមីថ្មីរបស់ខ្លួន បន្តប្រឈមមុខនឹងសង្គមដែលពោរពេញដោយការរើសអើង។ ប៉ុន្តែជាអកុសល ស្វាមីរបស់លោកស្រីបានទទួលមរណភាពមុន។
ទោះបីជាមានទុក្ខសោកក៏ដោយ លោកស្រីនៅតែបន្តតស៊ូម្នាក់ឯងយកឈ្នះនឹងជំងឺរបស់ខ្លួន និងជំងឺរបស់ប្រជាជនក្រីក្រ រហូតដល់គាត់ទទួលមរណភាពនៅអាយុ ៦២ ឆ្នាំ។
លោកស្រីបានទទួលមរណភាព ប៉ុន្តែអ្វីដែលលោកស្រីបានបន្សល់ទុកមិនមែនជារឿងកើតទុក្ខនោះទេ ប៉ុន្តែជាច្រកមួយ។ ជាច្រកមួយបើកផ្លូវដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមក ដើម្បីឲ្យស្រ្តីទាំងអស់អាចដើរបាន។
ពេលវេលាកន្លងផុតទៅបន្តិចម្តងៗ…
សព្វថ្ងៃនេះ នៅប្រទេសជប៉ុន ការដែលស្រ្តីអាចជ្រើសរើសអាជីពដូចជាបុរសបានក្លាយជារឿងធម្មតាទៅហើយ។
ប៉ុន្តែប្រហែលជា ការចាប់ផ្តើមនៃសេរីភាព និងសិទ្ធិស្រ្តីគឺជាច្រកទ្វារដែល Ginko បានបើក។
សង្ឃឹមថាតាមរយៈរឿងនេះ នឹងមាននរណាម្នាក់ចងចាំដល់ការចូលរួមចំណែករបស់លោកស្រី ដែលបានជួយកសាងសង្គមដូចសព្វថ្ងៃនេះ។
Abe Kengo


