ទង់ជាតិដែលប្រឡាក់ទៅដោយឈាមនៅលើកោះ Iwo Jima

ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ 05/03/2026 | 17:56 ល្ងាច

ទង់ជាតិដែលប្រឡាក់ទៅដោយឈាមនៅលើកោះ Iwo Jima ។

កោះ 硫黄島 ក្នុងភាសាជប៉ុនមានរបៀបអានពីរគឺ Iwoto ឬ Iwo Jima ។

ទោះបីជាកោះតូចមួយក៏ដោយ ប៉ុន្តែទីនេះជាកន្លែងដែលបន្សល់ទុកនូវការចងចាំដ៏សោកសៅ។ ក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ នៅលើកោះនេះមានទាហានជប៉ុនប្រមាណ ២១.៩០០ នាក់ និងទាហានអាមេរិក ៦.៨០០ នាក់បានបាត់បង់ជីវិត។

ដូចដែលបានបង្ហាញក្នុងខ្សែភាពយន្តអាមេរិកមួយ ទង់ជាតិដែលប្រឡាក់ទៅដោយឈាមធ្លាប់ត្រូវបានលើកឡើងនៅទីនេះ។

ហើយនេះជារឿងរ៉ាវនិយាយពីមូលហេតុដែលកោះនេះមានសារៈសំខាន់ និងការការពារដោយប្រើជីវិតរបស់ទាហានជប៉ុន។ ចូរយើងតាមដានអត្តបទខាងក្រោមទាំងអស់គ្នា។

កោះ Iwo Jima មានចម្ងាយពីដីគោកនៃប្រទេសជប៉ុនប្រហែល ១២០០ គីឡូម៉ែត្រ។

ក្លិនស្ពាន់ធ័រដែលលេចធ្លាយចេញពីភ្នំភ្លើងហ៊ុមព័ទ្ធជុំវិញកោះ បរិស្ថានអាក្រក់យ៉ាងខ្លាំង ស្ទើរតែមិនស័ក្តិសមសម្រាប់មនុស្សរស់នៅនោះទេ។

ទោះបីជាមានទំហំតូចក៏ដោយ ប៉ុន្តែកោះនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់ ពីព្រោះវាអាចក្លាយជាមូលដ្ឋានសម្រាប់វាយប្រហារលើដីគោករបស់ជប៉ុន។

ប្រសិនបើសហរដ្ឋអាមេរិកយកបាន ហើយសាងសង់អាកាសយានដ្ឋាននៅទីនេះ ពួកគេអាចអនុញ្ញាតឲ្យយន្តហោះទម្លាក់គ្រាប់បែកដើម្បីវាយប្រហារដោយផ្ទាល់ ជប៉ុននឹងត្រូវលេបត្របាក់ក្រោមអណ្តាតភ្លើង។

ដូច្នេះហើយ សហរដ្ឋអាមេរិកសម្រេចចិត្តដណ្តើមយក ខណៈដែលជប៉ុនត្រូវបានបង្ខំចិត្តការពារមិនថាប្រើមធ្យោបាយអ្វីនោះទេ។

នៅពេលនោះជាដំណាក់កាលចុងក្រោយនៃសង្គ្រាម។

កងទ័ពជប៉ុនស្ទើរតែលែងមានអាវុធដែលខ្លាំង ស្បៀងអាហារ និងទឹកក៏ខ្វះខាតយ៉ាងខ្លាំងផងដែរ។

គេនិយាយថា ទាហានជប៉ុនថែមទាំងបរិភោគដង្កូវក្នុងមុខរបួសដើម្បីរស់រានមានជីវិត។

ពួកគេបានជីកប្រព័ន្ធផ្លូវរូងក្រោមដី ដោយប្រើជាទីជម្រក និងសម្រាប់ប្រយុទ្ធ។

ក្នុងប្រព័ន្ធផ្លូវរូងក្រោមដីតែងតែមានក្លិនស្ពាន់ធ័រ មិនអាចឡើងលើផ្ទៃដីបានទេ ព្រោះទាហានអាមេរិកវាយប្រហារឥតឈប់ឈរ។ នៅខាងក្នុងពោរពេញទៅដោយក្លិនស្អុយរបស់កាកសំណល់ និងសាកសពរលួយរបស់មិត្តរួមក្រុម។

ទង់ជាតិជប៉ុនធ្លាប់ត្រូវបានដាក់នៅលើកោះនេះ ប៉ុន្តែត្រូវបានជំនួសដោយទង់ជាតិអាមេរិក។ ក្រោយមក ទាហានជប៉ុនលួចប្តូរឡើងវិញជាច្រើនដង – សរុបចំនួនបីដង។

លើកចុងក្រោយ ដោយសារតែលែងមានទង់ជាតិ ពួកគេបានប្រើក្រណាត់ពណ៌ស និងលាបពណ៌ក្រហមដោយប្រើឈាមរបស់ខ្លួនដើម្បីធ្វើទង់ជាតិ។ ប្រៀបដូចជាពាក្យសន្យាថានឹងការពារកោះនេះដោយប្តូរទាំងជីវិត។

ក្រោយការប្រយុទ្ធ ក្នុងចំណោមទាហានជប៉ុនសរុបនៅលើកោះ មានប្រហែល ១០០០ នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលនៅរស់រានមានជីវិតត្រឡប់ទៅវិញ។

តើពួកគេប្រយុទ្ធព្រោះតែអ្វីទាំងដែលដឹងច្បាស់ថាមិនអាចយកឈ្នះបាន?

ដំបូងឡើយ យោធាអាមេរិកបានអះអាងថា ចំណាយពេលត្រឹមតែ ៥ ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះដើម្បីដណ្តើមយកកោះនេះ។ ទោះជាយ៉ាងណា ដោយសារតែការតស៊ូយ៉ាងខ្លាំងរបស់ទាហានជប៉ុន ពួកគេត្រូវចំណាយពេលដល់ទៅ ៨០ ថ្ងៃ។

គ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមទាហានជប៉ុនជឿថាពួកគេអាចរក្សាកោះបាននោះទេ។ ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជាពួកគេនៅតែប្តេជ្ញាប្រយុទ្ធរហូតដល់ទីបញ្ចប់?

ប្រសិនបើព្រោះតែបញ្ជា ពួកគេអាចចុះចាញ់ដើម្បីរក្សាជីវិត។ ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែបន្តប្រយុទ្ធ ដោយគ្រាន់តែមានគោលដៅតស៊ូឲ្យបានយូរតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។

ពីព្រោះពួកគេដឹងថា ប្រសិនបើកោះនេះធ្លាក់ទៅក្នុងដៃអាមេរិក អាកាសយានដ្ឋាននឹងត្រូវបានសាងសង់ ហើយគ្រាប់បែកនឹងធ្លាក់មកលើស្រុកកំណើត ជាកន្លែងដែលសមាជិកគ្រួសាររបស់ពួកគេកំពុងរស់នៅ។

ប្រសិនបើខំប្រឹងអូសបន្លាយបន្ថែម ត្រឹមរយៈពេលមួយថ្ងៃក៏ដោយ សាច់ញាតិដែលនៅលើដីគោកអាចមានពេលច្រើនដើម្បីជម្លៀសចេញ ឬមានទីជម្រកបន្ថែមទៀតដែលត្រូវបានសាងសង់។

មិនមែនព្រោះតែប្រទេសជាតិ ឬព្រះចៅអធិរាជនោះទេ មិនមែនព្រោះតែឧត្តមគតិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ណាមួយឡើយ ពួកគេគ្រាន់តែកំពុងប្រថុយជីវិតជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីការពារមនុស្សជាទីស្រលាញ់ប៉ុណ្ណោះ។

ពួកគេព្រមប្រយុទ្ធក្នុងសមរភូមិដែលពួកគេដឹងថាមិនអាចឈ្នះបាន គ្រាន់តែដើម្បីអូសបន្លាយពេលវេលា។

បន្ទាប់ពីកាន់កាប់កោះនេះ កងកម្លាំងអាមេរិកប្រញាប់ប្រញាល់សាងសង់អាកាសយានដ្ឋាន ដូច្នេះសាកសពទាហានជប៉ុនជាច្រើននៅតែស្ថិតនៅក្រោមផ្លូវយន្តហោះរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ។

បច្ចុប្បន្នរដ្ឋាភិបាលជប៉ុននៅតែដំណើរការស្វែងរកធាតុទាំងនោះ ប៉ុន្តែដំណើរការមានភាពយឺតយ៉ាវ។

សព្វថ្ងៃនេះ ជនស៊ីវិលត្រូវបានហាមឃាត់មិនឲ្យចូលកោះនេះនោះទេ។ មានតែកងកម្លាំងស្វ័យការពារជប៉ុនដែលមកទីនេះម្តងម្កាលប៉ុណ្ណោះ ហើយមនុស្សជាច្រើនបាននិយាយថា ពួកគេបានជួបខ្មោច ឬជួបប្រទះនឹងបាតុភូតចម្លែកៗ។

អ្នកចម្បាំងដ៏ក្លាហានទាំងនេះបានពលីជីវិតដើម្បីការពារប្រទេសជប៉ុន។ ខ្ញុំសូមរំលឹកដល់វិញ្ញាណក្ខន្ធរបស់ទាហានទាំងនោះ ដោយទឹកចិត្តដឹងគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ហើយសង្ឃឹមថាព្រលឹងរបស់ពួកគេអាចទៅកាន់សុគតិភព។

Abe Kengo