ភាព​ជោគជ័យ​នៃការ​លើក​កម្ពស់​ស្តង់​ដារ​ម្ហូប​អាហារ​នៅ​ប្រទេស​ជប៉ុន

ភាពជោគជ័យ​នៃ​ការ​លើក​កម្ពស់​ស្តង់​ដារ​ម្ហូប​អាហារ​នៅ​ប្រទេស​ជប៉ុន។

នៅពេលដែលរំលឹកដល់មុខម្ហូបជប៉ុន ប្រហែលជា sushi, ramen, tempura, yakiniku សុទ្ធតែជាមុខម្ហូបដែលអ្នកទាំង​អស់​​គ្នា​ឃើញ​ច្រើន។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា តើ​អ្នកទាំងអស់គ្នាដឹងទេថា តាមពិត​ទៅ​មុខ​ម្ហូប​ទាំង​បួន​មុខ​នេះ​សុទ្ធ​តែ​មិនមានប្រភពដើម​មក​ពី​ជប៉ុន​ដែរ​ទេ?

ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជាមុខម្ហូបទាំងនេះត្រូវគេយល់ច្រឡំថាជាម្ហូបជប៉ុន?

នោះ​ក៏​ព្រោះ​តែប្រជាជនជប៉ុនបានកែប្រែមុខម្ហូបទាំងនេះ រហូតដល់ថ្នាក់មើលទៅមិនដូចជាម្ហូប​ដើម​នោះ​ទេ។

ចូរយើងក្រឡេកមកមើលមុខម្ហូបនីមួយៗ ក៏ដូចជាប្រភពដើមរបស់មុខម្ហូប ការកែប្រែទម្រង់មុខម្ហូបរហូតក្លាយជាមុខម្ហូបជប៉ុនដូចសព្វថ្ងៃនេះទាំងអស់គ្នា។

Yakiniku (សាច់អាំង)

Yakiniku គឺជាសាច់អាំងដែលយើងតែងតែមើលឃើញក្នុងមុខម្ហូបជប៉ុនបច្ចុប្បន្ននេះ ប៉ុន្តែជាក់ស្តែង មុខម្ហូបនេះមិនមែនជាមុខម្ហូបប្រពៃណីជប៉ុនដែលមានអាយុកាលយូរណាស់មកហើយនោះ​ទេ។

អស់រយៈពេលជាច្រើនសតវត្សមកហើយ ដោយសារតែឥទ្ធិពលយ៉ាងជ្រាលជ្រៅនៃព្រះពុទ្ធសាសនា ការ​បរិភោគសាច់សត្វជើងបួនធ្លាប់ត្រូវបានហាមឃាត់យ៉ាងតឹងរ៉ឹងក្នុងប្រទេសជប៉ុន។ ដូច្នេះហើយ វប្បធម៌​នៃការបរិភោគសាច់អាំងស្ទើរតែមិនមានក្នុងមុខម្ហូបប្រពៃណីជប៉ុននោះទេ។

ទោះជាយ៉ាងណា ជាមួយនឹងដំណើរការទំនើបកម្ម វប្បធម៌បរិភោគសាច់ត្រូវបាននាំចូលប្រទេស​ជប៉ុន​បន្តិច​ម្តងៗ។ Yakiniku គឺជាមុខម្ហូបមួយ​ក្នុង​ចំណោម​មុខ​ម្ហូបដែលធ្វើពីសាច់ត្រូវបាននាំចូលជប៉ុន។

យូរៗទៅ ប្រជាជនជប៉ុនបានបន្ថែមបន្ថយគ្រឿងទេស របៀបកាត់សាច់ និងរបៀបរៀបចំមុខម្ហូប​បន្តិច​ម្តងៗ​ក្លាយ​ជា​មុខម្ហូប yakiniku បែបជប៉ុន។

នៅឧបទ្វីបកូរ៉េខាងជើង មុខម្ហូបដូចជាសាច់អាំងភាគច្រើនប្រើសាច់ជ្រូក។

ចំណែកឯជប៉ុន សាច់គោជាប្រភេទសាច់ដែលត្រូវបានគេប្រើសម្រាប់ចម្អិនមុខម្ហូប yakiniku ។ ក្នុងចំណោមនោះ មិនអាចមិនរំលឹកដល់សាច់គោ Wagyu នោះទេ ជាប្រភេទសាច់ដែលត្រូវបានគេ​ចាត់​ទុក​ថា​មាន​គុណភាព​ខ្ពស់​បំផុត​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​នេះ។

Ramen

ទោះបីជាមានប្រភពដើមមកពីប្រទេសចិនក៏ដោយ ប៉ុន្តែសព្វថ្ងៃនេះ ramen ជប៉ុនបានក្លាយជាមុខម្ហូបដែលមានលក្ខណៈខុសគ្នាទាំងស្រុងបើប្រៀបនឹងម្ហូបដើម។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ramen ជប៉ុន​ថែមទាំងជាប់ចំណាត់ថ្នាក់លេខ ៣ មុខម្ហូបដែលប្រជាជនចិនចូលចិត្តបរិភោគបំផុតពេលដែលទៅ​លេង​ជប៉ុន​ផង​ដែរ។

ដំបូងឡើយ នៅក្នុងប្រទេសចិនមិនមានហាងដែលជំនាញខាង ramen នោះទេ។ ពួកគេគ្រាន់តែដាក់​មី​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទឹក​ស៊ុប​ដែល​ចម្អិន​ស្រាប់​ប៉ុណ្ណោះ។ 

ទន្ទឹមនឹងនោះ ប្រជាជនជប៉ុនចំណាយពេលជាច្រើនម៉ោងគ្រាន់តែដើម្បីចម្អិនទឹកស៊ុបសម្រាប់ ramen ។ រសជាតិមានលក្ខណៈសម្បូរបែបដូចជា shoyu (ទឹកស៊ីអុីវ) shio (អំបិល) miso… និងប្រភេទ dashi (ទឹកស៊ុប) ផ្សេង​ទៀត។

ក្រៅពីឆ្អឹងជ្រូកដែលយើងតែងតែមើលឃើញ ថែមទាំងមានប្រភេទទឹកស៊ុបដែលរម្ងាស់ពីឆ្អឹងមាន់ ត្រី… រួម​ផ្សំ​ជា​មួយ​នឹង​បច្ចេកទេស​ធ្វើ​ម្ហូបបែប​ប្រពៃណី​ជប៉ុន​មួយ​ចំនួន​ផង​ដែរ។

ហាង ramen បែបជប៉ុនភាគច្រើនផ្តោតលើ ramen ប៉ុណ្ណោះ ប្រសិនបើមានមុខម្ហូបផ្សេងទៀតក្នុងម៉ឺនុយ ជាទូទៅគ្រាន់តែជាមុខម្ហូបសាមញ្ញ​មួយ​ចំនួន​ដូច​ជា gyoza ឬ​បាយ​ឆា​ប៉ុណ្ណោះ។ ពួក​គេ​ខិត​ខំប្រឹង​អស់​ពី​កម្លាំង​ចិត្ត​គ្រាន់​តែ​ដើម្បី​ចម្អិន ramen រសជាតិជប៉ុនប៉ុណ្ណោះ។

Sushi

Sushi គឺជាមុខម្ហូបមួយប្រភេទដែលផ្សារភ្ជាប់នឹងរូបភាពរបស់ជប៉ុន ប៉ុន្តែមានមនុស្សតិចណាស់​ដែល​ដឹង​ថា ប្រភព​ដើម​របស់ sushi មិន​មែន​ផ្តើម​ចេញ​ពី​ជប៉ុន​នោះ​ទេ។

ទម្រង់ដំបូងរបស់ sushi មានកាលពីជាង​មួយ​ពាន់​ឆ្នាំ​មុននៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍។ នៅពេលនោះ មនុស្សផ្អាប់ត្រីជាមួយអំបិល និងបាយសម្រាប់រក្សាទុក។ បាយមិនប្រើសម្រាប់បរិភោគនោះទេ ប៉ុន្តែ​ដើរតួនាទីដូចជាសារធាតុ​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ជាតិ​ជូរ ជួយឲ្យត្រីអាច​រក្សា​ទុក​បាន​យូរ។ ក្រោយ​មកវិធីសាស្ត្រ​​នេះត្រូវបាននាំចូលជប៉ុនប្រហែលជានៅសតវត្សរ៍ទីប្រាំបី។

នៅពេលដែលចូលដល់ជប៉ុន sushi ត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរបន្តិចម្តងៗឲ្យស្របតាមវប្បធម៌ និងរសជាតិក្នុងស្រុក។ ប្រជាជនជប៉ុនកាត់បន្ថយរយៈពេលឡើងជូរ ចាប់ផ្តើមបរិភោគត្រី និងបាយ។ យូរៗទៅ ទឹកខ្មេះត្រូវបានបន្ថែមក្នុងបាយ ដើម្បីបង្កើតរសជាតិជូរជំនួសដំណើរការឡើងជូរដែលចំណាយ​ពេលរាប់ខែ។ ដូច្នេះហើយ sushi លែងក្លាយជាវិធីសាស្រ្តរក្សាទុកអាហារទៀតហើយ ប៉ុន្តែក្លាយ​ជា​មុខម្ហូបពិតប្រាកដមួយមុខ។

អាចនិយាយបានថា sushi មិនមែនត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងប្រទេសជប៉ុននោះទេ ប៉ុន្តែប្រជាជនជប៉ុនបានកែលម្អ ធ្វើឲ្យមានស្តង់ដារ និងធ្វើឲ្យ sushi ក្លាយជាតំណាងមុខម្ហូបដ៏ល្បីនៅលើពិភពលោក។

Tempura 

Tempura គឺជាមុខម្ហូបដែលយើងតែងតែមើលឃើញក្នុងចំណោមមុខម្ហូបជប៉ុន ប៉ុន្តែប្រភពដើមរបស់មុខម្ហូបនេះបែរជាមិនមែនមកពីជប៉ុនទៅវិញ។ Tempura ត្រូវបាននាំចូលប្រទេស​ជប៉ុន​នៅសតវត្សរ៍ទី ១៦ ជាមួយអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា និងពាណិជ្ជករព័រទុយហ្គាល់។ នៅពេលនោះ ជន​ជាតិអឺរ៉ុបបាននាំយកជំនាញប្រឡាក់ម្សៅបំពងក្នុងប្រេង ដែលពេញនិយមខ្លាំងនៅប្រទេស​លោក​ខាង​លិច។

នៅពេលដែលនាំចូលប្រទេសជប៉ុន មុខម្ហូបនេះបានឆ្លងកាត់ការកែលម្អដែលគួរឲ្យកត់សម្គាល់។ ប្រជាជនជប៉ុនលាយម្សៅតិចជាងមុន បំពងលឿននៅសីតុណ្ហភាពខ្ពស់ដើម្បីបង្កើតបានជាស្រទាប់​ម្សៅ​ស្តើង ស្រាល និង​ក្រៀម មិន​ស្រូប​យក​ប្រេង​ច្រើន។

ក្រៅពីនេះ ការដែលដាក់ឈ្មោះថា “tempura” ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាមានប្រភពមកពីពាក្យ “tempora” ក្នុងភាសា Latin ។

ទោះបីជាមិនមានប្រភពមកពីជប៉ុនក៏ដោយ ប៉ុន្តែប្រជាជនជប៉ុនបានបំពេញបន្ថែម និងលើកកម្ពស់មុខ​ម្ហូប​ទាំង​នេះ ដោយ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​មុខ​ម្ហូប​ទាំង​នេះ​ក្លាយ​ជា​តំណាង​នៃ​មុខ​ម្ហូប​ជប៉ុន​នាពេល​សព្វ​ថ្ងៃ។

ទាំងនេះជាជោគជ័យដែលសមនឹងទទួលបានការទទួលស្គាល់។

Abe Kengo