ជប៉ុនក្រោមសង្គ្រាមឈ្លានពានរបស់កងទ័ពម៉ុងហ្គោល

ជប៉ុនក្រោមសង្គ្រាមឈ្លានពានរបស់កងទ័ពម៉ុងហ្គោល។

ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ ប្រទេសជប៉ុនធ្លាប់ទទួលរងការឈ្លានពានពីកងទ័ពម៉ុងហ្គោលចំនួនពីរដង។

នៅពេលដែលកងទ័ពម៉ុងហ្គោលវាយលុកយ៉ាងខ្លាំងក្លា តើក្រុមសាមូរ៉ៃជប៉ុនបានប្រយុទ្ធកម្ចាត់សត្រូវ​ដោយ​របៀប​ណា?

នៅពីក្រោយនោះ ជាអាថ៌កំបាំងដែលកម្រនឹងរំលឹកដល់របស់សាមូរ៉ៃនាសម័យនោះ។

ដំបូងឡើយ ម៉ុងហ្គោលមិនវាយប្រហារជប៉ុនភ្លាមៗនោះទេ។

ព្រោះតែការឈ្លានពានតាមសមុទ្រមានការលំបាកយ៉ាងខ្លាំង ដូច្នេះពួកគេបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារទៅ ជា​​មួយ​​នឹង​​គោល​បំណងបង្ខំឲ្យជប៉ុនចុះចូលដោយមិនចាំបាច់ចេញទ័ព។

នៅពេលនោះ រឿងរ៉ាវនិយាយពីភាពឃោរឃៅរបស់កងទ័ពម៉ុងហ្គោលបានផ្សព្វផ្សាយទៅដល់ប្រទេស​​ជប៉ុន។ ដូច្នេះហើយ ជប៉ុន​មិន​ចង់​បង្កើត​ទំនាក់ទំនង​ការទូតនោះ​ទេ ហើយ​បានសម្រេចចិត្ត​មិន​​អើ​ពើ​​នឹង​​ស្ថានភាព​​នេះ​​ទាំង​​ស្រុង។

ទោះបីជាបានបញ្ជូនបេសកជនសរុបចំនួនប្រាំមួយដងក៏ដោយ ជប៉ុននៅតែបដិសេធមិនព្រមចុះ​ញ៉ម។ ថែមទាំងមានឯកសារបង្ហាញថា ជប៉ុនបានសម្លាប់បេសកជនដែលត្រូវបានបញ្ជូនទៅ ដើម្បី​បង្ហាញ​ពី​ការ​តាំង​ចិត្តរបស់ខ្លួន ដែលធ្វើឲ្យប្រទេសម៉ុងហ្គោលមានការខឹងសម្បារយ៉ាងខ្លាំង។

នៅឆ្នាំ ១២៧៤ កងទ័ពម៉ុងហ្គោលចាប់ផ្តើមការឈ្លានពានកោះ Tsushima ដែលសព្វថ្ងៃជាកោះមួយ​នៅ​ឆ្នេរ​សមុទ្រ​ខេត្ត Nagasaki ។ នៅ​ទី​នេះ ការ​សម្លាប់​រង្គាល​ជន​ស៊ីវិល​បាន​កើត​ឡើង។

បន្ទាប់មក កងទ័ពម៉ុងហ្គោលបានបន្តដំណើរឆ្ពោះទៅកាន់កោះផ្សេងទៀត ហើយ​ដំណឹង​នេះ​ត្រូវបាន​​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ទៅ​កាន់​ដី​គោក​ជប៉ុន​យ៉ាង​ឆាប់​រហ័ស។

ដើម្បីទប់ទល់នឹងកងទ័ពឈ្លានពាន ជប៉ុនបានប្រមូលផ្តុំអ្នកចម្បាំងសាមូរ៉ៃនៅ Fukuoka ដើម្បីត្រៀម​ខ្លួនសម្រាប់ប្រយុទ្ធ។

កងទ័ពម៉ុងហ្គោលសម្រុកចូលដោយប្រើទូក។

នៅពេលនោះ ព្យុះដ៏ខ្លាំងមួយបានបោកបក់ចូល ដែលបង្ខំឲ្យកងទ័ពម៉ុងហ្គោលត្រូវដកថយ។

ពិតជាចម្លែកណាស់ កងទ័ពម៉ុងហ្គោលវាយប្រហារជប៉ុនទាំងពីរលើកសុទ្ធតែមានព្យុះយ៉ាងខ្លាំងកើត​ឡើង។ ហើយព្រឹត្តិការណ៍នេះក៏ត្រូវបានកត់ត្រាក្នុងសៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្រជប៉ុនផងដែរ ដោយបញ្ជាក់​ថា ប្រទេស​​ជប៉ុន​​ទទួល​បានជោគ​ជ័យ​ដោយ​សារ​តែ​ព្យុះ។

ជប៉ុនសរសើរខ្លួនថាជាប្រទេសដែលទទួលបានការការពារពីអាទិទេព។

នៅពេលដែលត្រូវវាយប្រហារដោយកម្លាំងកងទ័ពយ៉ាងច្រើន “អាទិទេពខ្យល់” បានបង្ហាញខ្លួនដើម្បីជួយសង្គ្រោះ។

ប៉ុន្តែតាមពិតទៅ ប្រវត្តិសាស្ត្រមិនសាមញ្ញដូច្នេះនោះទេ។ ព្រោះប្រសិនបើព្រោះតែព្យុះ ដូច្នេះកង​ទ័ព​ម៉ុង​ហ្គោល​គ្រាន់​តែជ្រើសរើសរដូវដែលគ្មានព្យុះដើម្បីវាយប្រហារទៅបានហើយមែនទេ?

តំណាលរឿងបាននិយាយថា ការប្រយុទ្ធនៅសម័យនោះសាហាវ​យ៉ាងខ្លាំង។

នៅសម័យនោះ សាមូរ៉ៃមិនទាន់ជាប្រព័ន្ធដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងយ៉ាងរឹងមាំនៅឡើយទេ  ហើយ​ក៏មិនមានប្រព័ន្ធច្បាប់ពេញលេញដែរ។ ហើយពួកគេក៏មិនមែនជាវីរបុរសដូចដែលអ្នកទាំងអស់​គ្នា​គិត​ដូច​សព្វ​ថ្ងៃនេះដែរ។

អ្វីដែលខ្លួនចង់បានគឺប្លន់ មិនពេញចិត្តនឹងសម្លាប់ នោះជាសារជាតិពិតរបស់សាមូរ៉ៃភាគច្រើននាពេលនោះ។

ជាមួយនឹងអត្តចរិត​បែប​នេះ សាមូរ៉ៃជប៉ុនបានប្រយុទ្ធតាមរបៀបដែល​ធ្វើឲ្យកងទ័ពម៉ុង​ហ្គោល​ភ័យ​ខ្លាច ដោយ​មិន​អាច​ដឹង​មុន។

ពួកគេប្រើសាកសពមិត្តរួមក្រុមដែលបានស្លាប់ធ្វើជាខែល ឆ្ពោះទៅមុខ និងវាយប្រហារ។ តម្រៀប​សាក​សព​របស់​កងទ័ពម៉ុងហ្គោលដែលបានសម្លាប់ទៅជាជញ្ជាំងបាំង។ នៅពេលយប់ ពួក​គេលួចហែលទៅកាន់នាវារបស់សត្រូវ ហើយបោះសាកសពមនុស្ស សត្វពាហនៈ និងសេះប្រយុទ្ធ​​ឡើងនាវា។ សាកសពទាំងនោះចាប់ផ្តើមរលួយបន្តិចម្តងៗ បណ្តាលឲ្យមានការបំពុល ហើយជំងឺ​បានចាប់ផ្តើមរីករាលដាលក្នុងចំណោមកងទ័ពសត្រូវ ដែលបណ្តាលឲ្យកងទ័ពម៉ុងហ្គោលភ័យខ្លាច និង​ស្លន់​ស្លោ​យ៉ាង​ខ្លាំង។

ក្នុងបរិបទកងទ័ពចុះខ្សោយ ជំងឺបានរាតត្បាត ស្មារតីធ្លាក់ចុះ នៅពេលដែលព្យុះដ៏ធំវាយប្រហារ កង​ទ័ព​ម៉ុងហ្គោល​គ្មាន​ជម្រើស​អ្វី​ក្រៅ​ពី​ដក​ថយ​ឡើយ។

ទាំងនេះត្រូវបានចាត់ទុកជាភាពជាក់ស្តែងស្របនឹងប្រវត្តិសាស្ត្រ។

ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជាជប៉ុនមិននិយាយថាជ័យជម្នះដែលទទួលបានដោយសារតែការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់សាមូរ៉ៃ?

ប្រសិនបើប្រកាសថាឈ្នះដោយសារតែសាមូរ៉ៃ នោះអ្នកដែលសាងគុណសម្បត្តិគួរតែទទួលបានរង្វាន់។

ប៉ុន្តែរដ្ឋាភិបាលនៅពេលនោះគ្មានលទ្ធភាពផ្តល់រង្វាន់បែបនេះនោះទេ។ ដូច្នេះ ពួកគេបាននិយាយ​ថា គុណបំណាច់ធំបំផុតគឺ “អាទិទេព” ។

ហើយ​បន្ទាប់​ពី​ការ​ប្រយុទ្ធ​នេះ គេ​បាន​ដឹង​ថា មិន​អាច​ទុក​ឲ្យ​សាមូរ៉ៃ​ទាំង​នេះ​ធ្វើ​សកម្មភាព​ដោយសេរី​ជា​មួយ​នឹងអត្តចិរតឆ្កួតលីលា​បែប​នេះ​បាន​ទេ។ ដូច្នេះហើយ ច្បាប់ជាច្រើនត្រូវបានបង្កើតឡើង ហើយ​ការអប់រំត្រូវបានលើកកម្ពស់ អំណាចរបស់សាមូរ៉ៃត្រូវបានគ្រប់គ្រងយ៉ាងតឹងរ៉ឹងជាងមុន ដើម្បី​ការ​ពារ​សាមូរ៉ៃដែលមានអំណោចបង្កភាពវឹកវរក្នុងប្រទេស។

នៅពេលដែលក្រឡេកមើលឡើងវិញ ប្រសិនបើមិនផ្អែកលើការអប់រំ និងច្បាប់ ដោយទុកឲ្យ​សាមូរ៉ៃ​នៅ​សម័យ​នោះ​បង្ហាញ​ពី​ភាព​ឃោរ​ឃៅ និងកាន់អំណោច ដូច្នេះមិនដឹងថាប្រទេសជប៉ុនសព្វថ្ងៃនឹងទៅជាយ៉ាងណានោះទេ?

សព្វថ្ងៃនេះ ជប៉ុនត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាប្រទេសសន្តិភាព ដែលមានប្រជាជនរួសរាយរាក់ទាក់ និង​ស្និទ្ធ​ស្នាល។ ប៉ុន្តែគ្មាននរណាដឹងនោះទេ ប្រសិនបើត្រូវបង្ខំហួសហេតុពេក វិញ្ញាណរបស់សាមូរ៉ៃនៅ​សម័យ​នោះ​អាច​នឹង​វិល​ត្រឡប់​មក​វិញ ហើយ​លទ្ធផល​ប្រហែល​ជា​មិន​អាច​ជួយ​សង្គ្រោះ​បាន​ទេ…?

Abe Kengo