នារី​ជប៉ុន​ធ្លាប់​យល់​ថា​ធ្មេញ​ខ្មៅ​គឺ​ជា​កម្រិត​កំ​ពូល​នៃ​សម្រស់

ទស្សនៈនៃ​ភាព​ស្រស់​ស្អាត​របស់​ប្រទេ​សនី​មួយ​ៗ​នៅ​លើ​ពិភព​លោក​មិនប្រាកដ​ជា​ដូច​គ្នាទេ​។

នៅ​អឺរ៉ុប​ខាង​លិច​រូប​រាង​ស្លឹម​របស់​នារី​គឺជា​ស្តង់​ដារ​ ហេតុ​នេះ​ពួក​គេ​ព្យា​យាម​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​រឹត​អោ​យ​តឹង​អាវ​ខាង​ក្នុង​ដើម្បី​រឹត​ដង​ខ្លួន​ និង​ធ្វើ​អោយ​ចង្កេះ​តូច​បំ​ផុត​ដែល​អាច​ធ្វើ​ទៅ​បាន។

នៅ​ក្នុង​សម័យ​សក្តិ​ភូមិ​ចិន​ការ​រុំ​ជើង​ ភាសាចិន​ (tensoku) សម្រាប់​នារី​ពិត​ជា​មាន​ប្រជា​ប្រិយ​ភាព។ ដោយ​សារ​ពួក​គេ​យល់​ថា​ជើង​មួយ​គូរ​ដែល​តូច​នឹង​ធ្វើ​អោយ​រាង​ដើរ​គួរ​អោយ​ស្រលាញ់។ ចំ​ណែក​ជើង​មួយ​គូរ​ដែល​ធំ ធ្វើ​អោយ​យើង​មាន​អារម្ម​ណ៍​ថាមិន​សមរម្យ​។ ហេតុ​នេះ​ហើយ​​តាំ​ង​ពី​នៅ​ក្មេង​ នារី​ជប៉ុន​ត្រូវ​ទ្រាំ​ជា​មួយ​ការ​ឈឺ​ចាប់ នៃ​រូប​រាង​កាយ​ដើម្បី​ទទួល​បាន​ស្តង់​ដារ​នៃ​ភាព​ស្រស់​ស្អាត។

ចំ​ណែក​ជប៉ុន​ទស្សនៈនៃ​ភាព​ស្រស់​ស្អាត​របស់​ជន​ជាតិ​ជប៉ុន​សម័​យ​មុន​ពិត​ជា​ចម្លែក​។

នោះ​គឺ​ទម្លាប់​ “លាប​ធ្មេញ​ខ្មៅ – ភាសាជប៉ុន​ (Ohaguro)​”

នេះ​គឺជា​ប្រពៃ​ណី​បុរាណប្រហែ​ល​ជា​ ១០០​ឆ្នាំ​មុន​នៅ​តែ​មាន​នារី​បន្ត “ធ្វើ​តាម​” ទស្សនៈនៃ​ភាព​ស្រស់​ស្អាត​នេះ។

ធ្មេញ​ពណ៌​ខ្មៅ​​ រលង​ និង​រឹង​មាំ​ទើប​ជា​ភាព​ទាក់​ទាញ​សម្រាប់​នារី​សម័យ​នោះ។

រូប​ភាព : http://autobahn.blog.jp/archives/1049462803.html

គោល​បំ​ណង​នៃ​ការ​លាប​ពណ៌​ធ្មេញ​ដោយ​យល់​ថា​ពណ៌​ស​នៃ​ធ្មេញ​ដើម​ធ្វើ​អោយ​លេច​ធ្លោ​ពេកនឹង​ធ្វើ​អោយ​ផ្ទៃ​មុខ​ប្រែ​ជា​អាក្រក់។ ចំ​ណែក​​ធ្មេញ​ខ្មៅ​វិញជួយ​អោយ​ផ្ទៃ​មុខ​នារី​កាន់​តែ​ស្រស់​ស្អាត​ច្រើន។

ហើយ​​ត្រូវ​បាន​គេ​យល់​ឃើញ​ថា​គឺ​ជាការ​​តុប​តែង​មុខ​តាម​បែប​ថ្លៃ​ថ្នូរ​ ​យូរៗ​ទៅ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ស្តង់​ដារ​របស់​នារី​ជប៉ុន​សម័យ​មុន​។ តាម​ការ​កត់​ត្រាមួយចំ​នួន​បាន​បន្សល់​ទុ​ក​ សារធាតុ​ដែល​នៅ​លើ​ធ្មេញ គឺ​សារធាតុ​រាវ​ពី​ដែក​ថេបក្រោយ​ពេល​រំ​លាយ​មាន​ពណ៌​ត្នោត ខ្លិន​អាក្រក់។ បន្ទាប់​មក​យក​ឈើ​ចាក់​ធ្មេញ​លា​ប​សារធាតុ​រាវ​លើ​ធ្មេញ ហើយ​ចុង​បញ្ចប់​គឺ​រយ​ស្រទាប់​ម្សៅ​ពណ៌​ខ្លៅ។

ធ្វើ​ច្រើើន​ដង​បែប​នេះរហូត​ដល់​ពេល​ដែល​ធ្មេញ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ស្រទាប់​ខ្មៅ​រហូត​ដល់​ទឹក​ក៍​មិន​អាច​លាង​ចេញ​បាន។

នេះ​ក៍​ជា​វិធី​ថែ​រក្សាធ្មេញ​ដែល​មាន​ប្រសិទ្ធិ​ភាពហើយ​រួ​​ម​ទាំង​បុរស​ក៍​ធ្វើ​តាម។

រូប​ភាព : http://ja.wikipedia.org/wiki/ភាសាជប៉ុន

ប៉ុន្តែ​ទស្សនៈធ្មេញ​ខ្មៅ​ដែល​ថ្លៃ​ថ្នូរ​ត្រូវ​ផ្លាស់​ប្តូរ​បន្ទាប់​ពី​វប្បធម៌​បរទេស​ចូល​មក​ប្រទេសជប៉ុន។ នារី​ជប៉ុនមួយ​ចំ​នួនចាប់​ផ្តើម​យល់​ថា ធ្មេញ​​ខ្មៅ​គឺ​អាក្រក់ ហើយ​មាន​តែ​នារី​ដែល​រៀប​ការ​រួច ពេញ​មួយ​ថ្ងៃ​នៅ​ផ្ទះ​ទើប​ត្រូវ​ការ​លាប​ពណ៌​ធ្មេញដើម្បិី​ជៀស​វាង​ការ​ចេញ​ទៅ​ខាងក្រៅ​ដើរ​លេង។​

សូម្បី​តែ​ជន​ជាតិ​ចិន​ និង​ជន​ជាតិ​វៀតណាម​ក៍​មាន​តំ​បន់​ខ្លះ​ធ្លាប់​ មាន​​ទម្លាប់ធ្មេញ​ខ្មៅ​ដោយ​ការ​ញ៉ាំ​ស្លាម្លូរ។

ចំ​នុច​ទាំងអស់​​នេះ​ទោះ​បី​ខ្ញុំជា​​ជន​ជាតិ​ជប៉ុន​ក៍​​មិន​អាច​យល់​ថាភាព​​ស្រស់​ស្អាត​នៃ​ធ្មេញ​នេះ​នៅ​កន្លែង​ណាដែរ តើ​អ្នក​មាន​​គិត​ដូច​ជា​ខ្ញុំ​ដែរ​ឬទេ?

Kengo Abe

មើលបន្ថែម: